ss
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความพิเศษ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ บทความพิเศษ แสดงบทความทั้งหมด

9 มี.ค. 2556

ดัดแปลงจักรยานของตัวเองให้กลายเป็นเครื่องดนตรี

|0 ความคิดเห็น
นักแสดงเปิดหมวกในลอนดอนชื่อ Daisy Dumas อายุ 38 ปีได้ดัดแปลงจักรยานของตัวเองให้กลายเป็นเครื่องดนตรีประเภทเคาะจังหวะครบเซ็ท ที่มีทั้งฉาบ กลองสแนร์และที่เคาะจังหวะด้วยเท้า


สาเหตุของการประดิษฐ์ดัดแปลงจักรยานครั้งนี้ เกิดขึ้นเนื่องจากเขาต้องการเดินทางจากแอดิเลด ( Adelaide ) ประเทศออสเตรเลียไปลอนดอน เพื่อเข้าไทำงานเกี่ยวกับดนตรีแนว electronic แต่เนื่องจากเขาไม่ต้องการขนกลองขึ้น ๆ ลง ๆ รถไฟใต้ดินเวลาตระเวนเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ในลอนดอน เขาจึงคิดดัดแปลงรถจักรยานให้กลายเป็นกลอง ซึ่งช่วยเพิ่มความสะดวกทั้งในการขนย้ายเครื่อนดนตรี และยังเป็นยานพาหนะในการพาเขาไปที่ต่างๆได้ด้วย ในการดัดแปลงจักรยานให้กลายเป็นชุดกลองก็ทำง่ายๆ  ใช้เวลาโดยประมาณแค่ 20 นาทีเท่านั้นเอง และเนื่องจากความแปลกไม่เหมือนใครนี้เอง ที่ทำให้เขาสามารถหารายได้ได้เพียงพอกับค่ากินค่าอยู่ที่ต้องจ่าย ซึ่งเขากล่าวว่า " ทัวร์ครั้งแรกของผมคือที่ Brick Lane ซึ่งผมเปิดหมวกแสดงแค่วันละชั่วโมงในวันธรรมดาเท่านั้น แต่กลับสามารถหาเงินมาจ่ายค่าเช่าได้ทั้งอาทิตย์ ไม่อยากจะเชื่อเลย! " ทั้งนี้ Osborne ยังถูกเชิญให้ไปแสดงในงานเทศกาลดนตรีหลายแห่ง 




ที่มา http://xn--12cn0ch8bcd4im5p.blogspot.com/2012/10/blog-post_7968.html

ทำไมถึงปั่นจักรยานในกรุงเทพ ?

|0 ความคิดเห็น

ทำไมถึงปั่นจักรยานในกรุงเทพ
เคยเป็นไหมที่ต้องตื่นตั้งแต่เช้า เพื่อจะไปนั่ง/ยืนหลับบนรถเมล์เพราะรถติดเคยเป็นไหม โบกแท๊กซี่ 10 คัน ไม่มีคันไหนยอมรับคุณไปส่งเคยเป็นไหมนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างระยะทางไม่ไกลแต่พอถึงจุดหมายปลายทางแล้วต้องขอบคุณพนะเจ้าที่ทำให้มีชีวิตรอดผ่านจากการขี่มอเตอร์ไซค์วิบากเคยเป็นไหมใช้เวลาเดินทางไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วโมงสำหรับการเดินทางระยะทางแค่ 10 กิโลเมตร

ปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาหลักของการจารจรในกรุงเทพที่ไม่มีใครหนีพ้น วันหนึ่งคิดเสียว่านั่งรถจากบ้านไป ที่ทำงานใช้เวลา 2 ชั่วโมง ไปกลับ 4 ชั่วโมง หนึ่งสัปดาห์คุณเสียเวลาไปแล้ว 24 ชั่วโมง แต่ละวันใช้เงินในการเดินทาง 50 บาท ไปทำงานหนึ่งวันหายไปแล้ว 100 บาท หนึ่งสัปดาห์ หายไปแล้ว 600 บาท โอเค มันอาจดูไม่หนักหนาสาหัส แต่เวลาที่คุณเสียไป 24 ขั่วโมง มันสามารถเป็นเวลาที่คุณนอนหลับพักผ่อนต่อได้อีก หรือเงิน 600 บาทที่จ่ายไป เก็บหอมรอมริบเอาไว้ 4 สัปดาห์ก็มีเงินเพิ่มขึ้นแล้ว
ลองหันมาปั่นจักรยานดูดีไหม ระยะทางแค่ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาเต็มที่ 40 นาที โอเค ไม่เถียงนะว่าปั่นจักรยานในกรุงเทพไม่น่ากลัว ปั่นมาแล้วทั่วประเทศไทย 8,700 กิโลเมตร ระยะทาง 20 กิโลเมตรสุดท้ายจากนนทบุรีเข้ากรุงเทพเป็นอะไรที่น่ากลัวที่สุด ในทริปแล้ว แต่ถ้ามีคนเริ่ม เราก็เชื่อว่าคนที่สอง คนที่สามก็จะตามมา ถ้าคุณเอาแต่กลัว โลกนี้ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง การปั่นจักรยานช่วยคุณประหยัดค่ารถ ค่ามอเตอร์ไซค์ ค่าแท็กซี่ ค่าน้ำมัน และยังช่วยรักษาชีวิตคุณจากการนั่งรถ แท๊กซี่และมอเตอร์ไซค์วิบาก ช่วยรักษาอารมณ์ ไม่ให้อยากที่จะกระโดดถีบคนขับรถแท็กซี่ทุกคันที่ปฏิเสธคุณ ช่วยทำให้ร่างกายสุขภาพแข็งแรง ถ้าคนมาปั่นเยอะขึ้น ก็จะช่วยลดมลภาวะที่มีมากมายหลือเกินใน กทม สิ่งเดียวที่คุณเสียไปคือ เหงื่อ ที่ต่อมาก็จะตอบแทนกลับมาเป็นร่างกายที่แข็งแรง
ทำไมถึงต้องเป็นจักรยานพับ
ง่ายมาก เพราะจักรยานพับสามารถเอาขึ้น รถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน แอร์พอร์ทลิงค์ และเอาลงเรือได้ด้วย จักรยานพับช่วยให้คุณเดินทางเร็วขึ้น หลีกเลี่ยงปัญหาต่างๆที่กล่าวมาจากข้างต้น โดยส่วนตัวแล้วเราทำงานเป็นไกด์ จะให้ไปรับลูกค้าสภาพเหงื่อโทรมกายคงไม่ดี ก็ได้จักรยานพับนี้เองที่ช่วยพาเราจากบ้านไปสถานีรถไฟฟ้า แล้วก็จากรถไฟฟ้าไปโรงแรมลูกค้า วิธีนี้ช่วยทำให้เราเดินทางได้ไวขึ้นไม่ต้องห่วงว่าจะต้องต่อคิวยาวรอมอเตอร์ไซค์ กลางคืนกลับบ้าน ไม่ต้องห่วงว่ารถไฟฟ้าหมด หรือแท็กซี่งี่เง่าไม่รับ กระโดดขึ้นจักรยานคู่ใจแล้วก็ปั่นไปเลย อ๋อ อย่าลืมไฟด้วยนะ
ทำไมถึงเป็น strida
จริงๆแล้วจักรยานพับยี่ห้อไหนก็คล้ายๆกัน ขอให้มันพับได้ก็สามารถเอาขึ้นรถไฟได้แล้ว แต่ส่วนตัวได้ลองทดสอบพับมาหลายคัน มีความรู้สึกว่า Strida พับง่ายมาก พับแล้วเหลืออันนิดเดียว พับแล้วก็ยังสามารถลากไปมาได้เหมือนเดิม ไม่เทอะทะ ช่วงชั่วโมงเร่งด่วนที่คนแออัดยัดเยียดในรถไฟฟ้า หรือรถไฟใต้ดิน ไม่ต้องแปลกใจถ้าประตูเปิดมาแล้วเจอสายตาประมาณว่า “นี่หล่อนจะเอาเข้ามาจริงๆใช่ไหม” หรือไม่ก็ ‘อย่าเอาเข้ามานะ แค่นี้ก็เต็มแล้ว” ก็อย่าได้แคร์ ขนาดไซส์จักรยานคันนี้ถ้าพับแล้ว ขนาดบางกว่ารถเข็นเด็ก กระเป๋าเดินทาง และคนอ้วนบางคนอีก
แนะนำว่า ลองปั่นคันนี้ดูก่อนสักหนึ่งสัปดาห์ก่อนเอาลงสนามจริง เพราะแฮนด์แคบมากเมื่อเทียบกับจักรยานธรรมดา เลยทำให้การทรงตัวเวลาเลี้ยวค่อนข้างลำบากในระยะแรก ถ้าจะให้พูดกันตรงๆ ถ้าคุณปั่นแต่จักรยานธรรมดาที่แฮนด์กว้างมาตลอด เมื่อคุณมาเจอคันนี้ มันจะเหมือนเริ่มปั่นจักรยานใหม่เลย 555 แต่ไม่ต้องกลัวไม่นานเดี๋ยวก็ชินเอง บางครั้งปั่นจักรยานขึ้นหมอนบนถนน ช่วงแรกๆ ยังไม่ชิน เผลอยกล้อก็มี ดีนะที่ไม่ตก วิธีแก้ข้อนี้เวลาขึ้นหมอนให้กดแรงลงไปที่บาร์มันจะได้ไม่ยกล้อ คันนี้มีทั้งรุ่นมีเกียร์และไม่มี เกียร์ ราคาก็แตกต่างกันไป คันของเราเป็นแบบไม่มีเกียร์ ปั่นแล้วก็แอบแปลกๆ แต่อย่างว่าปั่นในกรุงเทพ ที่รถติดเป็นวิสัยอยู่แล้ว จะมีเกียร์ไป ก็คงไม่ได้ใช้ ข้อดีอีกหนึ่งข้อ ที่ชนะใจเราให้ซื้อมาคือระบบสายพาน ถ้าเป็นจักรยานทั่วไปก็จะเป็นระบบ โซ่ ซึ่งก็ต้องใช้น้ำมันหล่อลื่น ให้เลอะเทอะเปรอะเปื้อนขากางเกง หรือขาเราเองอยู่เป็นประจำ ระบบสายพาน ออกแบบมาให้ไม่ต้องใช้น้ำมันหล่อลื่น เพราะฉะนั้นวางใจได้เลยว่าจะขากางเกงของคุณจะไม่เลอะเทอะแน่นอน
หลังจากที่ใช้มาแล้วเกือบสองเดือน เริ่มชินกับจักรยานคันนี้แล้ว ตอนซื้อมาเจ้าของร้านสาธิตวิธีการ พับให้ดู ไม่ถึง 15 วินาที พับเสร็จเตรียมเข็นได้เลย พอเราลองเอง มันไม่ง่ายอย่างที่คิด ผ่านไป 2 นาทีแล้ว ก็ยังไม่เสร็จ 555 ต้องกลับมาบ้านลองพับอีกรอบ ตอนนี้เซียนแล้ว เวลาพับที่รถไฟฟ้า หรือพับเก็บลงกระเป๋าที่โรงแรม จะต้องมีคนมาดูตลอดเวลา เหมือนเราเล่นกลให้เขาดู ครั้งแรกที่พับนี้ มาดูกันประมาณ 5 คนได้มั้ง อายจริงจัง เพราะยังพับไม่เก่ง อยากจะบอกทุกคนว่า เลิกดูได้ไหมคะ แรงกดดันมันเยอะเกิน เจ้าของร้านตอนที่ซื้อมาบอกว่า น้องปั่นมาไม่ว่าน้องจะเหงื่อแตกขนาดไหน มันไม่สำคัญเท่ากับน้องใช้เวลาพับนานขนาดไหน ถ้าน้องใช้เวลาพับเกิน 30 วินาที พี่แนะนำว่าหิ้วมันไปแบบนี้เลยเถอะ อายเขา 555 คำพูดนี้ยังจำมาจนถึงทุกวันนี้
Article and photos by Natt (ณัฐรีย์)

29 ธ.ค. 2555

การขี่จักรยานช่วยให้เมืองเย็นขึ้น

|0 ความคิดเห็น

นครและเมืองต่างๆครอบคลุมพื้นที่เพียงร้อยละ 2 ของพื้นที่โลกทั้งหมด แต่รับผิดชอบต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เป็นตัวการทำให้เกิดสภาวะโลกร้อน ถึงร้อยละ 70 ตามข้อมูลขององค์การสหประชาชาติ ขณะนี้มนุษย์เราร้อยละ 59 อาศัยอยู่ในเขตเมือง ในประเทศที่กำลังพัฒนา ร้อยละ 81 ของประชากรเป็นชาวเมือง และตัวเลขเหล่านี้กำลังสูงขึ้นทุกวัน
จักรยาน

ถึงแม้เมืองจะเป็นแหล่งหลักที่ปล่อยก๊าซที่ทำให้ภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง “เมืองก็ยังเป็นสถานที่ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดด้วย” โจแอน คลอส ผู้อำนวยการ UN-Habitat กล่าว “เราสามารถที่จะทำให้เมืองร้อนๆของเราเย็นลงได้อีกด้วยการวางแผนเมืองให้ดีขึ้นและการให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมมากขึ้น”
ประโยชน์ที่ได้นั้นความจริงมากไปกว่าการลดความเสี่ยงที่เกิดจากสภาวะโลก ร้อน เมืองที่ได้รับการออกแบบมาให้ “คน” มากกว่า “รถยนต์” เป็นสถานที่ที่น่าอยู่อาศัยโดยมีระดับมลพิษต่ำ การจราจรติดขัดน้อย มีสวนสาธารณะและพื้นที่สาธารณะอื่นๆมากขึ้น มีโอกาสดีขึ้นที่จะมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และมีพลเมืองที่มีสุขภาพดีกว่า
การจะทำให้เมืองน่าอยู่มากขึ้นโดยมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยลง ต้องทำหลายอย่าง เช่น การผลิตอาหารเองเพื่อที่ว่าเราจะได้ไม่ต้องนำเข้ามาจากต่างประเทศมากๆ ปรับปรุงประสิทธิภาพในการใช้พลังงานของอาคาร เพิ่มความหนาแน่นของประชากร ลงทุนในขนส่งมวลชน และลดการพึ่งพารถยนต์ส่วนตัว
วันนี้ที่กลางวันยาวขึ้นและต้นไม้ผลิดอกบานสะพรั่งทำให้นครแวนคูเวอร์ที่ ผมอาศัยอยู่สว่างไสวขึ้น ใจผมหวนคิดถึงความสุขจากการขี่จักรยาน ถึงแม้ว่าการเอาคนออกจากรถยนต์มาปั่นจักรยานจะไม่ได้แก้ปัญหาภูมิอากาศและ ปัญหามลพิษไปเสียทั้งหมด และการขี่จักรยานไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะทำได้ แต่ยิ่งคนปั่นจักรยานกันมากเท่าใด เราทุกคนก็จะดีขึ้นเท่านั้น การปั่นจักรยานยังเป็นวิธียอดยี่ยมในการรักษาหุ่นและทำให้การเดินทางรื่นรมย์ และมักจะเร็วกว่าการใช้พาหนะอื่นด้วย
ผมตื่นเต้นเป็นพิเศษที่การประชุมจักรยานนานาชาติ Velo-city Global จะมาจัดที่เมืองแวนคูเวอร์ในระหว่างวันที่ 26-29 มิถุนายน คาดกันว่าจะมีผู้วางแผนจราจร ผู้ผลักดันการใช้จักรยาน สถาปนิก นักการศึกษา นักการเมือง ฯลฯ ราว 1,000 คนจากทั่วโลก “มาแบ่งปันวิธีการที่ดีที่สุดในการสร้างและดูแลรักษาเมืองที่เป็นมิตรกับ จักรยาน ที่ซึ่งมีการให้คุณค่าจักรยานว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางประจำวันและสัน ทนาการ”
กิล เพนาโลซ่า ซึ่งจะเป็นผู้เปิดและปิดการประชุม กล่าวว่าแวนคูเวอร์ทำอะไรมากมายให้การขี่จักรยาน แต่ก็ “ยังไม่ยิ่งใหญ่” เพนาโลซ่า ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของ 8-80 Cities องค์กรไม่แสวงหากำไรแห่งหนึ่งในประเทศคานาดา และอดีตกรรมาธิการสวนสาธารณะ กีฬา และสันทนาการ ของนครโบโกต้า ประเทศโคลอมเบีย เชื่อว่าชาวเมืองในทวีปอเมริกาเหนือสามารถเรียนรู้ได้มากมายจากชาวยุโรปใน เรื่องการกระตุ้นคนให้ขี่จักรยาน
“แม้ในยุโรป โครงสร้างพื้นฐานสำหรับจักรยานก็เพิ่งมาทำกันเอาในช่วงสามสิบปีที่ผ่านมานี่ เอง และมันมิได้เกิดมาจากอุบัติเหตุด้วย” นายเพนาโลซ่ากล่าวในการให้สัมภาษณ์กับสมาพันธ์นักจักรยานยุโรป (European Cyclists’ Federation) โดยตั้งข้อสังเกตว่า ในนครอัมสเตอร์ดัม โครงสร้างพื้นฐานสำหรับจักรยานและอัตราการใช้จักรยานมาเพิ่มขึ้นก็หลังจากที่ชาวเมืองออกมารณรงค์อย่างแข็งขัน เขายังกล่าวด้วยว่าการวางแผนที่เป็นมิตรกับจักรยานสามารถจะเสริมระบบระบบขนส่งมวลชนที่ออกแบบมาเป็นอย่างดี ขั้นตอนหนึ่งที่ควรทำแต่แรกๆคือการลดความเร็วของการจราจรในท้องถิ่น “มันขัดกันจริงๆ” เพนาโลซ่ากล่าว “คนอยากจำกัดความเร็วของยานพาหนะต่างๆในย่านที่ตนอยู่อาศัยไว้ที่ 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่พอไม่ใช่ย่านที่พวกเขาอยู่อาศัย พวกเขากลับอยากไปเร็วๆ”
การลดความเร็วจะช่วยชีวิตคนไว้ได้ด้วย จากข้อมูลของสภาความปลอดภัยการขนส่งยุโรป (European Transport Safety Council) ถ้าคุณถูกรถชนด้วยความเร็ว 30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง คุณมีโอกาสตายร้อยละ 5 แต่ที่ความเร็ว 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง คุณมีโอกาสรอดเพียงร้อยละ 5
ขั้นตอนต่อไปในการกระตุ้นให้คนออกมาขี่จักรยานกันคือสิ่งที่นครแวนคูเวอร์กำลังจะทำ “คุณต้องมีทางจักรยานที่แยกออกมาต่างหากจากถนน และคุณต้องการมากกว่าทางจักรยานที่แยกจากถนนสักเส้นหนึ่ง คุณต้องการทางจักรยานเช่นนั้นเป็นเครือข่ายเลยทีเดียว” เพนาโลซ่ากล่าว
สมาพันธ์นักจักรยานยุโรปกล่าวว่า การจัดให้มีทางจักรยานที่แยกต่างหากบนถนนสายหลักและถนนที่มีจราจรคับคั่ง อื่นๆ ในเขตเมืองไม่ใช่งานใหญ่อย่างที่หลายคนคาด เนื่องจากทั่วๆไปแล้วถนนเหล่านี้มักจะเป็นเพียงราวร้อยละ 5-10 ของภูมิประเทศเมืองเท่านั้น
ผมหวังว่าการประชุมเวโลซิตี้โลกจะทำให้คนจำนวนมากขึ้นในแวนคูเวอร์และที่ อื่นๆตื่นเต้นกับจักรยาน คนที่ขี่อยู่แล้วรู้ว่าเหตุผลที่ดีที่สุดประการหนึ่งในการที่พวกเขาเลือกขี่จักรยานคือมันสนุก มันดีกับคุณด้วย การขี่จักรยานเป็นประจำช่วยลดความเสี่ยงที่จะมีปัญหาสุขภาพได้หลายด้าน จากโรคอ้วนไปจนถึงโรคหัวใจและโรคเครียด ดังนั้นมันจึงช่วยเศรษฐกิจของชาติด้วยจากการที่รัฐลดค่าใช้จ่ายในการดูแล สุขภาพให้ประชาชนโดยรวม การที่การขี่จักรยานมีส่วนช่วยลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและมลพิษ และการที่จักรยานสามารถทำให้เมืองเป็นสถานที่ที่น่าอยู่มากขึ้นเป็นเหตุผล อีกสองข้อที่คุณควรจะขี่จักรยานทุกโอกาสที่คุณทำได้
ที่มา www.thaicyclingclub.org
กวิน ชุติมา เรียบเรียงแปลจาก “Bicycling helps make cities cool”
เขียนโดย David Suzuki (with contributions from David Suzuki Foundation Editorial and Communications Specialist Ian Hanington)
ในเว็บไซต์ของ David Suzuki Foundation, March 15, 2012

Stanford University มหาวิทยาลัยจักรยาน

|0 ความคิดเห็น

มีข่าวเล็กๆ ใน Bikeradar เวปจักรยานของสื่อยักษ์ใหญ่ในอังกฤษ กล่าวถึงมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในอเมริกาหากใครไม่รู้จัก ก็ให้นึกถึงว่านี่คือมหาวิทยาลัยที่ไทเกอร์วู๊ด เคยเรียนหนังสือมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่เมือง Palo Alto ของรัฐแคลิฟอร์เนีย
(ที่ตั้งของ สำนักงานใหญ่ Facebook และแหล่งกำเนิดบริษัทคอมพิวเตอร์ ฮิวเลตต์แพคการ์ด)
bike in Stanford University
ปีนี้ League of American Bicyclists ได้ประกาศ รายชื่อวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย จำนวน 20 แห่ง ทั่วอเมริกา ทั้งหมดนี้มีเพียง มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (Stanford University) ที่ได้รับรางวัลในระดับ Platinum ซึ่งถือเป็นระดับสูงสุด เกณฑ์การให้คะแนนของสถานศึกษา และเมืองจะเป็นแบบเดียวกัน ซึ่งประกอบด้วย 5 แนวทาง ตั้งแต่โครงสร้างพื้นฐาน ด้านวิศวกรรม, การให้ความรู้แก่ประชาชน, การกระตุ้นให้ผู้อาศัยในเขตกระหนัก, การออกกฎหมายบังคับใช้ และการวางแผนอย่างเป็นระบบ
สแตนฟอร์ดได้เริ่มดำเนินการแผนงานด้านจักรยานตั้งแต่ปี 1891 หรือเมื่อยี่สิบปีก่อน ปัจจุบันมีผู้ใช้จักรยานในมหาวิทยาลัยต่อวันเฉลี่ย จำนวน 13,000 ราย Adriadne Scott ผู้รับผิดชอบงานด้านจักรยาน ของมหาวิทยาลัย (School's Bicycle Program Coordinator) ได้กล่าวว่า "ได้ดำเนินการทั้งกระตุ้น ปลุกเร้า ให้รางวัล และเสนอโปรแกรมต่างๆอย่างต่อเนื่องแกประชากรชาวมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะ การให้ความสำคัญในด้านความปลอดภัย สำหรับผู้ใช้จักรยาน"
bike in Stanford University
โปรแกรมหลักๆ ที่ดำเนินการ เช่น การให้การอบรมด้านความปลอดภัยในการใช้จักรยานเดือนละ 2 ครั้งโดยผู้เข้ารับการอบรมไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ขายหมวกกันกระแทกในราคาพิเศษแก่สมาชิก ให้ผู้ที่ถูกโทษปรับเมื่อทำผิดกฎจราจรเข้ารับการฝึกอบรม แทนการเสียเงินค่าปรับซึ่งทำให้ผู้คนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมไปในทางเป็นมิตรต่อจักรยาน
นอกจากนี้ยังมีแผนงานที่ช่วยผู้ใช้จักรยานเป็นยานพาหนะสัญจร ได้รับสิทธิบางอย่างโดยไม่มีค่าใช้จ่าย เช่น มีที่จอดจักรยานที่ปลอดภัยไม่เสียเงิน มีโปรแกรมเพื่อนร่วมปั่น ให้ล๊อคเกอร์สำหรับเก็บจักรยานหรือเสื้อผ้าแก่ผู้ใช้ฟรี ๆ ชมรมจักรยานของมหาวิทยาลัย มีนักศึกษาเข้าร่วมเป็นสมาชิกในชมรมจักรยานมากกว่า 7,000 คน ซึ่งสมาชิกทั้งหมดได้แสดงเจตจำนงที่จะใช้จักรยานในการสัญจรไปมา แทนการใช้รถยนต์เป็นหลัก ผลที่เกิดขึ้นพิสูจน์ ได้ว่าประสบความสำเร็จ เมื่อดูจากตัวเลขรถยนต์ที่มีคนขับคนเดียวจะมีจำนวนลดลงจาก 72 % ในปี 2002เป็น 48 % ในปี 2010 และจำนวนผู้ใช้จักรยานเพื่อการสัญจรของมหาวิทยาลัยเพิ่มเป็นจำนวน 21.7 %
The League of American Bicyclist พยายามกระตุ้นเมือง ชุมชน แหล่งธุรกิจ หรือมหาวิทยาลัยต่างๆ ให้เริ่มโปรแกรมจักรยานมากขึ้นทุกๆ ปี ซึ่งโปรแกรมสำหรับมหาวิทยาลัยได้ดำเนินการครั้งแรกเมื่อปีที่แล้ว แม้ว่าหลายแห่งจะดำเนินการไปก่อนหน้านั้นแล้ว แต่ก็ต้องเข้าไปชี้แนะวางแผนให้กว้างขวางและกระจายไปทั่วประเทศ เพื่อตัวชุมชน ผู้อาศัย หรือผู้มาเยือน ได้รับประโยชน์ทั่วหน้ากัน ยังมีมหาวิทยาลัยอีกสามแห่งใน California ที่ได้รับรางวัลพร้อมกันในปีนี้ในระดับ Gold คือ University of California at Davis, University of California at Santa Barbara และ California State Long Beach
bike in Stanford University
รัฐ California เป็นเขตที่มีสภาพภูมิอากาศที่เอื้อต่อการใช้จักรยาน ชุมชนหลายแห่งในรัฐ California ก็พัฒนาให้เป็นเมืองที่เป็นมิตรกับจักรยาน Mega Cahill เจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ของ League of American Bicyclists ได้บอกไว้ รวมทั้งเสริมว่า มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ได้มีความพร้อมก่อนที่ League จะเริ่มโปรแกรมสำหรับมหาวิทยาลัย
ส่วนมหาวิทยาลัยอื่นนอกแคลิฟอร์เนีย เช่น Colorado State University, Portland State University, University of Arizona, University of Oregon, University of Minnesota, Twin Cities, University of Washington และ University of Wisconsin at Madison ( ส่วนใหญ่อยู่ทางด้านตะวันตกของอเมริกา (หากใครสนใจวัฒนธรรมของประชากรแถบ north-west ให้หาอ่านจากนิตยสารสารคดี ซึ่งจะชี้ให้เห็นถึงรากของการเป็นนักอนุรักษ์ ของคนแถบนี้ - ผู้แปล) )
Scott ได้ให้คำแนะนำเบื้องต้นแก่มหาวิทยาลัยอื่น ที่ต้องการดำเนินนโยบายด้านความเป็นมิตรกับจักรยานโดยทาง league ร่วมออกแบบแนวทางกับมหาวิทยาลัย โดยต้องอาศัยความร่วมมือกับหลายหน่วยงานภายใน เพื่อวางแผนอย่างที่สแตนฟอร์ดจะต้องร่วมมือกัน ตั้งแต่หน่วยงานพลังงาน หน่วยวางแผนเพื่อความปลอดภัย หน่วยแผนที่และบันทึก รวมทั้งหน่วยงานป้องกันการบาดเจ็บและอุบัติเหตุของโรงเรียนแพทย์ เพื่อให้ทุกฝ่ายดำเนินการไปในแนวทางเดียวกัน มีเป้าหมายร่วมกัน
การวัดเปรียบเทียบการดำเนินงาน หรือ Benchmarking กับแนวทางหลัก ที่เมืองที่ได้รับรางวัลดำเนินการ ถือเป็นแนวทางในการเริ่มต้นสำหรับเมืองเล็กๆ ในแต่ละท้องถิ่น ของประเทศต่างๆ ที่จะเลียนแบบแล้วไปออกแบบดำเนินการ โดยใช้ตัวชี้วัดที่มีมาวางเป็นเป้าหมาย ซึ่งจะทำให้การพัฒนาทำได้ด้วยตัวเอง League of American Bicyclists ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่จัดอันดับเมือง หรือ มหาวิทยาลัยต่างๆ ในอเมริกา โดยการตั้งเกณฑ์การให้คะแนนไว้ เมื่อสถานที่แห่งใดสามารถดำเนินการได้เข้าเกณฑ์ ก็จะได้รับการประกาศให้ได้รับรางวัล รางวัลที่ได้จะมีระดับของรางวัลตามคะแนนที่ได้รับ
นอกจากจะให้คะแนน เขาจะมีขั้นตอนวิธีในการทำงานที่กระตุ้น ส่งเสริม สนับสนุนในกิจกรรมต่างๆ เพื่อให้แต่ละสถานที่ดำเนินกิจกรรมไปให้ถึงเกณฑ์ที่ตั้งไว้ การประกาศคะแนนแบบนี้นอกจาก League แห่งนี้ นิตยสารบางฉบับ เช่น BICYCLING ก็ได้มีการประกาศ ส่งเสริมสนับสนุนด้วยเช่นกัน
ที่มา : ibikecafe.com

24 พ.ย. 2555

เรามาดูจักรยานสุดหรูจาก 10 แบรนด์อันโด่งดัง

|0 ความคิดเห็น

รวมรวมสิบจักรยานสุดหรูที่เหล่าดีไซเนอร์จากแบรนด์ชื่อดังร่วมกันสร้างสรรค์เพื่อให้เข้ากับกระแสของการรักษ์โลก

1.Urban Outfitters bikes
จักรยานสีสันสดใสจากแบรนด์ดังโดดเด่นที่โครงจักรยานที่มีสีสันสดใส สวยงาม


2.Missoni bikes
จักรยานลายสวยที่ใช้รูปแบบของลายซิกแซกหลายๆ สีมาทับซ้อนกัน


3.Kate Spade bike
อีกหนึ่งจักรยานจาก Kate Spadeที่ใช้โครงของจักรยานวินเทจมาสร้างสรรค์ และใช้สีพาสเทลกับส่วนต่างๆของจักยาน


4.Ralph Lauren bike
จักรยานสุดเท่สำหรับชายหนุ่มที่ Ralph Lauren เลือกสร้างสรรค์โดยมีความโดดเด่นที่แฮนด์จักรยานที่มีความคล้ายคลึงกับจักรยานในยุคเก่าและด้วยสีสันที่สวยงามคลาสสิค


5.Fendi bike
จักรยานสุดเท่จาก Fendi ที่แถมของแต่งมาให้เพียบ อย่างกระเป๋าใส่ของและตระกร้าที่มีลักษณะคล้ายหีบเก็บของ


6.Chanel bike
จักรยานสีดำสุดคลาสสิค สมกับที่ได้แบรนด์หรูอย่าง Chanel มาเป็นผู้ออกแบบให้




7.Gucci 8-8-2008 bike
แบรนด์หรูอย่าง Gucci ก็ลงมาร่วมวงออกแบบจักรยาน มีหรือที่จะเป็นจักยานธรรมดา จึงทำให้ได้จักรยานสีแดงสด ที่มาผสมกับโครงของจักยานที่มีสีแดงสวยงาม


8.Hermès bike
อีกหนึ่งแบรนด์หรูอย่าง Hermès ก็สร้างสรรค์จักรยานที่ทั้งหรูหราและคลาสสิค


9.Trussardi city bike
จักรยานสำหรับขี่ในเมืองที่ใช้โครงจักรยานแบบวินเทจ และเน้นประโยชน์ใช้สอยและใช้วัสดุที่แข็งแรง ทนทาน


10.Chrome Hearts x Cervelo bike
จักรยานที่เกิดจากการร่วมมือกันสร้างสรรค์ระหว่างแบรนด์ดังจากอเมริกาอย่าง Chrome Hearts และแบรนด์จักรยาน Cervelo bike จึงได้เป็นจักรยานมีมีรูปแบบของสรีทสไตล์ที่เต็มไปด้วยความหรูหราโดดเด่นที่ล้อหลังที่เป็นโลโก้ของแบรนด์ Chrome Hearts

SOURCE : AFP Relax News

17 ก.ค. 2555

ประวัติการแข่งขันจักรยาน ตูร์เดอฟรองซ์

|0 ความคิดเห็น
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ช่วงนี้เป็นฤดูการแข่งจักรยาน ที่คนทั่วโลกกำลังจับจ้อง เกาะขอบสนามหรือขอบจอกันอยู่ เพื่อรอดูการแข่งขันจักรยานระัดับโลกที่เรียกว่า การแข่งจักรยาน ตูร์เดอฟรองซ์ (Tour de France) ที่ผมเืชื่อว่า เพื่อน ๆ หลาย ๆ คนก็กำลังใจจดใจจ่อกับผลการแข่งขันแต่ละสนามอยู่เป็นแน่แท้  และเพื่อให้ได้อรรถรสในการชม วันนี้ผมจึงนำบทความเกี่ยวกับการกำเนิด การแข่งขันจักรยาน ตูร์เดอฟรองซ์ มาให้เพื่อน ๆ ได้รับทราบกันครับ สำหรับท่านที่ทราบแล้วก็ถือเป็นการทบทวนก็แล้วกันนะครับ -_- 


ประวัติการแข่งขันจักรยาน ตูร์เดอฟรองซ์
Tour de France หรือ ตูร์เดอฟรองซ์ เป็นการแข่งขันจักรยาน ทางไกลที่ได้ชื่อว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งมีการก่อตั้ง และจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ 1903 โดย Henri Desgrange และหนังสือพิมพ์ ออโต้แอล โดยจะมีการจัดการแข่งขันเป็นประจำทุกปีใน ประเทศฝรั่งเศส ประมานเดือน กรกฎาคม ในการแข่งขันจักรยานรายการนี้จะใช้ระยะทางรวมในการแข่งขันนั้นมากกว่า 3,000 กิโลเมตร โดยชาวฝรั่งเศสถือว่า การแข่งขันจักรยาน รายการนี้มีชื่อเสียงที่สุดในโลกรายการหนึ่ง โดยในปี 2009 มีสถานีโทรทัศน์กว่า 78 สถานี ซึ่งได้มีการถ่ายทอดการแข่งขันจักรยานตูร์เดอฟรองซ์ ไปใน 170 ประเทศทั่วโลก

ความเป็นมาของการแข่งขันจักรยานทางไกล ตูร์เดอฟรองซ์


ในปลายศตวรรษที่สิบเก้า ในประเทศฝรั่งเศสการแข่งขันกีฬาจักรยานถือว่าเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมสูง โดยบรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ ชื่อ ปิแอร์ Giffard พวกเขาได้สนับสนุนทางด้านการเงิน, การโฆษณาทางหนังสือพิมพ์ของพวกเขา ในปี 1900 ผ่านตัวแทนของพวกเขา โดยพวกเขาเลือก Henri Desgrange เพื่อสร้างหนังสือพิมพ์สำหรับรายงานการแข่งขันกีฬาจักรยาน ซึ่งมีชื่อว่า "L' Auto - VELO" โดย Henri Desgrange กับ หนังสือพิมพ์ดังกล่าว ได้เริ่มจัดการแข่งขัน จักรยานทางไกล ตูร์เดอฟรองซ์ ขึ้นเมื่อ วันที่ 19 มกราคม ค.ศ 1903 โดยประกาศว่าเราจะสร้างการแข่งขันจักรยาน "ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยจัดขึ้น คือ ตูร์เดอฟรองซ์" โดยการแข่งขันได้เปิดตัวขึ้นในเดือน กรกฎาคม ในปีเดียวกัน ซึ่งส่งผลทำให้ยอดขายของหนังสือพิมพ์ ออโต้แอล เพิ่มขึ้นอย่างสูง และยังคงดำเนินกิจการมาจนถึงทุกวันนี้

8 เม.ย. 2555

การแข่งจักรยานแบบ Keirin ต้นกำเนิดจากญี่ปุ่น

|0 ความคิดเห็น
Keirin คือการแข่งจักรยานที่มีการพนันเข้ามาเกี่ยวข้อง


พูดง่าย ๆ ก็เหมือนกับการแข่งม้าบ้านเรา รถแข่งทุกคันอะไหล่ทุกชิ้นจะต้องผ่านมาตรฐานจากสมาคมโดยจะมีเครื่องหมาย njs ตีลงไปบนเฟรมและอะไหล่ มีการแข่งเกือบทุกเดือน นักแข่งทุกคนจะต้องผ่านการฝึกอบรมการปั่นจักรยานแบบ Keirin ในโรงเรียนเป็นเวลา 1 ปี  ก็จะได้เป็นนักแข่งอาชีพ และก็มีรายได้จากการแข่ง

ในแต่ละปีจะมีการแข่งรอบสุดท้ายซึ่งจะรวบรวมนักแข่งที่มีคะแนนเก็บสูง ๆ ผู้ชนะบางปีทำเงินได้ถึง 100 ล้านเยน! และยังมีรายละเอียดกติกาอย่างอื่นอีกมากมายครับ ลองหาการ์ตูนเรื่อง ODDS ชื่อไทยฝันติดล้อแต้มต่อของชีวิต มาอ่านเพิ่มเติมกันได้ครับ 

ลองดูรูปและคลิบวิดิโอกันดีกว่า
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ
รูปภาพ


ข้อมูลจาก thaimtb.com

6 เม.ย. 2555

อาการปวดเข่า ปวดเอ็นร้อยหวาย จากการปั่นจักรยาน

|0 ความคิดเห็น
การขี่จักรยานทางไกลคือการเคลื่อนไหวอวัยวะซ้ำ ๆ แบบกันนับเป็นล้าน ๆ ครั้ง ย่อมต้องเกิดความอึดอัดไม่สบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ขึ้นได้ และจะหายไปเองหลังจากหยุดขี่ แต่สำหรับหัวเข่าแล้วมันแตกต่างเพราะตรงนั้นคือข้อต่อที่มีองค์ประกอบหลายอย่างมาเกี่ยวข้องทั้งกระดูก เอ็น สะบ้า เพื่อมาประกอบกันเป็นข้อพับ ถึงปัญหาเข่าในจักรยานจะน้อยกว่าการวิ่ง แต่มันก็ถือว่าเป็นอาการบาดเจ็บและอยู่ในลำดับต้น ๆ ที่ผู้ขี่จักรยานเป็นกันบ่อยที่สุด

คำพูดว่า “หัวเข่านักจักรยาน” คือคำพูดรวมถึงการใช้หัวเข่าซ้ำซากมากเกินไปในทุกสภาพ ซึ่งเกี่ยวกันโยงใยไปถึงปัญหาด้านกายภาพของเท้าหรือน่อง การวางเท้าผิดตำแหน่งบนลูกบันไดหรือการใช้เกียร์ไม่เหมาะสม แต่ข่าวดีก็คือถึงแม้คุณจะมีปัญหาเข่าเรื้อรังก็ยังขี่จักรยานได้สบาย ๆ เมื่อเข้าใจปัญหาและปรับปรุงแก้ไข

ในฐานะที่เป็นเสมือนข้อพับ บทบาทของหัวเข่าคือการงอและเหยียดซ้ำ ๆ กันโดยหัวเข่าเคลื่อนไหวอยู่รอบ ๆ ลูกสะบ้าตรงปลายขาอ่อน จะเคลื่อนไหวได้สะดวก หัวเข่าต้องมีส่วนผสมที่ลงตัวคือกระดูก กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น พังพืด กระดูกอ่อน ถุงน้ำ และลูกสะบ้า โดยเฉพาะกระดูกอ่อนนี้แหละที่เป็นทั้งตัวกันสะเทือนและตัวสร้างสมดุล ในขณะที่ถุงน้ำรอบเข่านั่นจะส่งของเหลวไปช่วยหล่อลื่นชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหว

เกิดอะไรขึ้นเมื่อส่วนประกอบเหล่านี้เกิดผิดปกติ ตอบได้ว่าผลที่ตามมาซึ่งสังเกตได้ชัดที่สุดอย่างแรกคือ อาการข้อเข่าเสื่อม ที่เป็นได้ทุกเพศทุกวัยไม่ได้จำกัดอยู่แต่เฉพาะคนแก่ แม้แต่เด็ก ๆ ที่เคลื่อนไหวผิดปกติซ้ำซากติดต่อกันนาน ๆ ก็มีโอกาสเป็น อีกอาการหนึ่งคือ เอ็นอักเสบ คือเจ็บเส้นเอ็น ส่วนเชื่อมต่อระหว่างเข่ากับน่อง ทั้งสองอาการนี่แหละคือสิ่งที่พบได้มากที่สุดในพวกที่เริ่มขี่จักรยานและที่ขี่ไกล ๆ แบบทะลวงขีดจำกัดของร่างกาย

อีกอาการหนึ่งที่พบได้มากคือ อาการเจ็บหน้าขา ถ้าคุณขี่จักรยานมานานแล้วยังเป็นก็จงอย่าแปลกใจเพราะนักจักรยานระดับโลกเองก็ยังเป็น คนที่มีแนวโน้มจะมีอาการนี้มากกว่าใครคือพวกที่มีกระดูกหน้าขาโค้งซึ่งจะไปทำให้เอ็นหน้าขาเครียดถ้าต้องงอและเหยียดติดต่อกันนาน ๆ เช่น การปั่นจักรยาน ปัญหานี้เกิดขึ้นกับผู้หญิงจำนวนหนึ่งเช่นกัน เพราะกระดูกเชิงกรานของผู้หญิงกว้างจึงมีมุมเอียงจากเชิงกรานมาที่หน้าขากับหัวเข่ามากกว่าผู้ชาย

โดยทั่วไปการพักขี่จักรยานจะช่วยให้อาการเจ็บหน้าขานี้ทุเลาลง มีอยู่น้อยมากที่ต้องถึงกับผ่าตัด การป้องกันไม่ให้บาดเจ็บด้วยอาการดังกล่าว คือการให้ความสนใจอย่างละเอียดต่อสัดส่วนทางเรขาคณิตของเฟรมและอุปกรณ์ประกอบ ต้องศึกษาถึงลักษณะการวางตัวของร่างกาย ใช้เฟรมที่ได้ขนาดเท่ากับร่างกาย ไม่คร่อมไซส์ เมื่อเฟรมเสียแล้วทุกสิ่งจะพลอยเสียไปด้วยหมด ทั้งท่าทางการขี่และสุขภาพ

เมื่อพูดถึงการวางตำแหน่งร่างกายแล้วก็ต้องพูดต่อถึงความสูงของอานและตำแหน่งวางเท้า แม้จะเคยเสนอเรื่องนี้ไปแล้วแต่เมื่อมันมาเกี่ยวพันกับปัญหาเข่าก็ต้องนำพูดอีกในแง่มุมที่แตกต่าง เอาง่าย ๆ เลยคือถ้าอานต่ำเกินไปจะทำให้หัวเข่างอมากเกินเมื่อเคลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดของลูกบันได ผลคือเกิดความเครียดทีเอ็นหัวเข่า ใครที่วางอานไว้ต่ำจะเกิดอาการเจ็บเข่าทุกคนเมื่อขี่จักรยานไปไกล ๆ และจะยิ่งทรมานมากขึ้นมาระยะทางที่เพิ่มขึ้น ทางแก้นั้นมีอยู่แล้วด้วยการวัดขนาดตัวให้พอดีเฟรม ใช้เฟรมที่พอดีเท่านั้น ตามด้วยการวางตำแหน่งอานให้เหมาะสม  ถ้าเจ็บหน้าเข่าวิธีแก้ง่าย ๆ คือต้องยกอานขึ้น หรือถ้าเจ็บหลังเข่าก็ต้องเลื่อนอานลง วิธีปรับแต่งความสูงนั้น ต้องให้ระยะจากหลังอานถึงลูกบันไดเมื่ออยู่ต่ำสุดมีพอให้งอขาได้เล็กน้อย ทำมุมสัก 3-4 องศา การงอขาได้เล็กน้อยจะไม่ทำให้กล้ามเนื้อสะโพกเครียด ขณะเดียวกันก็จะไม่ทำให้กล้ามเนื้อและเส้นเอ็นตรงหัวเข่ารับภารหนักจากการงอและยืดออกซ้ำ ๆ กันตลอดเวลา

ถ้าคุณเป็นนักจักรยานหน้าใหม่แล้วมีปัญหากับเข่า นั่นคือคุณอาจจะทำผิดพลาดไปสองประการคือการวางตำแหน่งเบาะสูงหรือต่ำไป และอีกประการคือใช้เกียร์ที่หนักเกินไปนั่นเอง ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าเบาะสูง ๆ จะทำให้ได้เหยียดขาเต็มที่หรือเบาะเตี้ย ๆ จะช่วยยันขาได้ถึงพื้น ส่วนการใช้เกียร์หนักนั่นก็เพราะเชื่อว่ามันจะทำให้ตัวเองแข็งแรง คิดเอาง่าย ๆ ว่าเมื่อกล้ามเนื้อต้องสู้กับแรงต้านบ่อย ๆ แล้วมันจะแข็งแกร่งไปเอง แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ เพราะคุณกำลังบังคับให้กล้ามเนื้อทำงานหนักเกินขีดความสามารถโดยไม่ได้เสริมสร้างมันอย่างถูกวิธี

อีกปัญหาเข่าที่พบได้บ่อยไม่แพ้กันคือการวางเท้าไม่เป็นธรรมชาติ หมายถึงเมื่อเอาเท้าวางบนบันไดแล้วมันบิดในมุมซึ่งไม่เป็นไปตามที่ควรจะเป็น เมื่อเดินแล้วเท้าทำมุมแบบไหนเมื่อวางบนบันไดคลิปเลสก็ต้องทำมุมแบบเดียวกัน จึงเป็นเหตุผลให้คลีตต้องถูกออกแบบให้เคลื่อนที่ไปมาซ้ายขายได้เล็กน้อย เพื่อเข่าจะได้ไม่ถูกบีบบังคับให้ล็อคตายตามมุมการวางเท้าจนเกิดความเครียดแล้วเจ็บเข่านั่นเอง นอกจากปัญหาเรื่องเฟรมจักรยาน การวางเท้าบนบันไดอีกปัญหาที่พบในหมู่นักจักรยานเมืองหนาวก็คืออากาศ วิธีป้องกันการเจ็บเข่าคือ สวมถุงขา เมื่ออากาศเย็นมาก ๆ สิ่งที่จะรับผลกระทบไปเต็ม ๆ ก็คือข้อกระดูก ทั้งขาและแขนจึงต้องมีเครื่องป้องกันไว้ 

27 มี.ค. 2555

Disc Brake เสือหมอบนวัตกรรมใหม่เพื่อการควบคุม

|0 ความคิดเห็น
Disc Brake เสือหมอบ นวัตกรรมใหม่เพื่อการควบคุมที่ดีกว่า

ดิสก์เบรกจักรยานเสือหมอบ
นับจากการคิดค้นจักรยานคันแรกขึ้นในโลก มันได้ถูกพัฒนามาอย่างยาวนานนับเป็นร้อยปี และจะยังมีพัฒนาการต่อไปไม่หยุดยั้ง เมื่อเทคโนโลยีเจริญขึ้นการผลิตจักรยานก็ยิ่งซับซ้อนยิ่งขึ้น ใช้วัสดุแปลก ๆมาสร้างเฟรมและอุปกรณ์ประกอบกันมากขึ้น สิ่งทื่อว่าเป็นนวัตกรรมขั้นพลิกผันของเทคโนโลยีเบรกก็คือ ดิสค์เบรกของจักรยานถนนหรือเสือหมอบ มีผู้คิดค้นเบรกรูปแบบนี้ใช้กับเมาเท่นไบค์มานานแล้วแต่ยังไม่มีใครจริงจังกับการนำมันมาติดตั้งกับจักรยานถนน ด้วยสาเหตุสำคัญคือเรื่องน้ำหนัก แต่เมื่อกระบวนการผลิตเจริญขึ้นถึงขนาดลดน้ำหนักได้ในขณะที่ความแข็งแกร่งยังคงเดิม ปัญหาก็คือใครจะเป็นเจ้าแรกที่ผลิตดิสด์เบรคสำหรับเสือหมอบออกจำหน่ายเป็นเจ้าแรก ไม่มีใครรู้เลยว่าผู้บริโภคจะรับได้หรือไม่กับสิ่งแปลกใหม่ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงจากของที่ใช้กันมานานหลายสิบปี ในขณะที่เราคุ้ยเคยกับดิสค์เบรกติดเมาเท่นไบค์ เบรกจับขอบแบบก้ามปูเดิม ๆ ของเสือหมอบ ก็น่าจะได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้นเช่นกัน คำตอบจึงอยู่ที่ดิสค์เบรกที่ถือกำเนิดขึ้นเพื่อการควบคุมที่ดีกว่าและการขี่จักรยานที่ปลอดภัยกว่า

นักจักรยานจำนวนมากคิดว่าเหตุผลหลัก ๆ ที่ต้องเปลี่ยนมาเป็นดิสค์เบรกคือต้องการอำนาจหยุดยั้งที่ชะงัดกว่า ในขณะที่ไฮดรอลิค ดิสค์เบรกใช้กับเสือหมอบนั้นต้องมีพลังการกดมากกว่าเบรกก้ามธรรมดา ผลประโยชน์ที่ดีกว่านั้นคือนักจักรยานสามารถควบคุมอำนาจการหยุดยั้งได้ดีกว่า ตามปกติแล้วตัววงล้อเองต้องรับหลายหน้าที่ ไม่เพียงใช้ผิวหน้าของมันเพื่อเบรกเท่านั้น แต่ยังต้อยึดเหนี่ยวขอบยางและช่วยรับน้ำหนักของนักจักรยานด้วย และในฐานะที่เป็นวัตถุทรงกลมที่หมุนตลอดเวลาจึงต้องเบา การจะทำให้ได้เช่นนั้นผู้ผลิตวงล้อจึงใช้วัสดุที่แข็งแรงและเบาแต่กลับไม่ได้ประสิทธิภาพการเบรคที่ดีที่สุด

ดิสก์เบรกจักรยานเสือหมอบ
ในทางกลับกันตัวจานโรเตอร์ที่เล็ก ถึงจะผลิตจากวัสดุที่หนัก (ส่วนใหญ่ผลิตจากสแตนเลสสตีล) ก็ยังเบา น้ำหนักโดยประมาณของโรเตอร์เส้นผ่าศูนย์กลาง 160 มม. คือวงละ 115 กรัม ในขณะที่วงล้ออลูมินั่มมาตรฐานหน้าตัดเหลี่ยมจะหนัก 440 กรัม ความสามารถที่เพิ่มขึ้นในการควบคุมเป็นผลมาจากพลังอำนาจในการบีบ ตัวโรเตอร์ที่เล็กกว่าวงล้อจะต้องใช้พลังมากกว่าเพื่อบีบให้มันหยุดหมุน แต่เพราะมันต้องถูกบีบหนักหน่วงกว่านี้เองที่เราสามารถควบคุได้ดีกว่า ตัวอย่างคือผ้าเบรกของดิสค์เบรกต้องกดหน้าโรเตอร์ด้วยแรงหนักถึง 1,000 ปอนด์ ก่อนจะหยุดในขณะที่เบรกก้ามธรรมดาใช้แรงกดแค่ 200 ปอนด์เท่านั้น ความต่างกันถึง 800 นี่เองที่ช่วยให้เราควบคุมแรงบีบหยุดได้ละเอียดกว่า อันหมายความว่าเมื่อกดมือเบรกแล้วคุณสามารถประมาณแรงกดเพื่อหยุดได้ในช่วงที่กว้างกว่าเมื่อเทียบกับเบรคก้ามธรรมดา

จากการควบคุมพลังงานก็มาถึงความรู้สึกที่ดีกว่าเมื่อใช้ดิสค์เบรก เบรกก้ามปูในจักรยานเสือหมอบทั่วไปมักจะอ่อนตัวและติดตั้งกับเฟรมด้วยน็อตเพียงตัวเดียว หน้าที่ของมันคือกดแถบยางให้แนบสนิทกับขอบล้อที่ทำไว้รองรับแล้ว แต่กับดิสค์เบรคแล้วคนละเรื่องเพราะเมื่อคุณกดมือเบรคมันจะส่งแรงดันไปกดผ้าเบรคติดก้ามให้หนีบโรเตอร์ที่เส้นผ่าศูนย์กลางเล็กกว่า ด้วยระยะที่แทบจะสัมผัสกันระหว่างผ้าเบรกและดิสค์ ความรู้สึกที่จะเกิดขึ้นก็คือหนึบ นักจักรยานที่ทดลองเปลี่ยนจากเบรคก้ามมาใช้ดิสค์เบรคจะรู้สึกได้ในช่วงแรก ๆ ว่ามันหนึบ แต่เมื่อปรับตัวและปรับแรงบีบของตัวเองได้แล้วก็จะเข้าใจได้ดีถึงอำนาจในการควบคุมพลังงานที่มีมากขึ้น

นอกจากจะควบคุมได้ดีกว่าแล้ว ความดีอีกประการหนึ่งของดิสค์เบรกในจักรยานเสือหมอบก็คือมันปลอดภัยกว่าโดยเฉพาะเมื่อเทรนด์วงล้อคาร์บอนกำลังมาแรง หลังจากสเตจ 10 ที่ล้มกันกราวรูดในตูร์ เดอ ฟร็องซ์ปีที่แล้ว โยฮัน บรูเนล ผู้จัดกาทีมที่ครองชัยชนะมากที่สุดในรายการนี้ได้พูดชัด ๆ เอาไว้ว่า “ผมคิดว่ามันถึงเวลาต้องเริ่มคิดถึงอุปกรณ์ใหม่ ๆ แล้วนะ ถ้าดูที่ตัวจักรยานก็จะพบว่ามันยิ่งเบาขึ้นเรื่อย ๆ แล้วทำไมไม่คิดถึงดิสค์เบรกบ้างล่ะ เบรกแบบนี้หนักกว่าก็จริงแต่ผมคิดว่ามันใช้ได้นะมันเบรกได้ดีกว่าเห็น ๆ”

ดิสก์เบรกจักรยานเสือหมอบ
วงล้อคาร์บอนไฟเบอร์ที่เบาและลู่ลมนั้นล่อใจ แต่การเข้ามาแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดมากขึ้นของวัสดุที่เบาและแกร่งชนิดนี้ก็ทำให้ได้เห็นข้อด้อยของเบรกธรรมดามากขึ้นด้วย ใช้วงล้อคาร์บอนไฟเบอร์แล้วจะใช้ยางเบรกธรรมดาก็ไม่ได้ มันไม่จับขอบทั้งยังร้อนขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเบรกบ่อย ๆ ผลที่สุดคือประสิทธิภาพของการเบรกลดลง ซึ่งทางออกของบริษัทผู้ผลิตเบรกก้ามก็คือต้องใช้วัสดุชนิดพิเศษเพื่อทำแผ่นเบรกให้ใช้กับล้อคาร์บอนได้โดยเฉพาะ แต่ก็อีกนั่นแหละ มันทำงานได้ดีเฉพาะในสภาพแห้งพอเจอฝนหรือโคลนเข้าหน่อยก็เป็นง่อยไปทันที ผู้เชี่ยวชาญบางคันถึงกับเอ่ยปากเลยว่ามันเหมือนไม่มีเบรก

ผู้เชี่ยวชาญด้านเบรกกล่าวว่า “ผิวพื้นของวงล้อคาร์บอนไม่สม่ำเสมอเท่ากันตลอดทั้งวง และถ้าวงล้อนั้นถูกผลิตขึ้นด้วยหลาย ๆ ส่วนประกอบกันหรือมีการวางชั้นคาร์บอนซ้อนกันอย่างหลากหลาย ความแข็งแกร่งในส่วนที่สัมผัสก็เบรกก็จะแปรเปลี่ยนไปด้วย ดังนั้นถึงล้อคาร์บอนอาจจุดเหมือนว่าเป็นวงที่บางเท่ากันทั้งหมด มันอาจจะรับแรงได้ไม่เท่ากันตลอดทั้งวงและอาจจะสูญเสียประสิทธิภาพไปเมื่อสัมผัสกับก้ามเบรก นอกจากประสิทธิภาพการหยุที่ลดลงแล้วยังมีเรื่องน่าเป็นหนวงอีกอย่างในวงล้อคาร์บอน ในเมื่อมันไม่สามารถกระจายความร้อนไปทั่วพื้นผิวได้เหมือนวงล้ออลูมินั่ม จึงมีจุดร้อนที่สุดอยู่เป็นจุ ๆ ถ้าต้องเบรกย้ำซ้ำ ๆ กันนาน ๆ ก็จะเกิดผลเสียต่อแรงยึดเหนี่ยวของเนื้อคอมโพสิต ตามมาด้วยความตึงของซี่ลวดที่ขึงอยู่ก็จะดึงเนื้อคาร์บอนแยกออกจากกันได้ เนื้อคาร์บอนแยกก็หมายถึงวงล้ออาจพับหรือแตก ถ้าเป็นเช่นนั้นที่ความเร็วสูง ๆ คงไม่ต้องนึกละว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนักจักรยาน”

สิ่งหนึ่งที่ต้องมีคือมาตรฐานการสร้างเบรก ชาร์ล  เบคเกอร์  ผู้จัดการ SRAM ฝ่ายจักรยานถนนและจักรยานไตรกีฬา เขางหวังว่าผู้ผลิตต้องหามาตรฐานให้ได้แต่สแรมนั้นไม่รอคอยแล้ว ขณะนี้กำลังเร่งพัฒนาดิสค์เบรกสำหรับจักรยานเสือหมอบอยู่ เขาให้ความเห็นว่า “จากมุมมองของสแรมและกลุ่มผู้ผลิต ผมอยากจะเห็นการใช้ดิสก์เบรกในเสือหมอบในอนาคตอันใกล้นี้”

เมื่อจักรยานถนนหรือเสือหมอบที่ใช้แข่งทางเรียบยังให้ความสนในในดิสก์เบรกน้อย สนมไซโคลครอสซึ่งใช้เฟรมเสือหมอบแต่แข่งกันในลู่แข่งวิบากจึงเป็นที่ทดสอบประสิทธิภาพของมันไปโดยปริยาย สนามดังกล่าวคือสนามแข่งไซโคลครอสซึ่งมีบางค่ายจักรยานที่สนใจ เช่นสเปเชียไลส์ที่เพิ่มจักรยานไซโคลครอสจากเป็นสองคันในปีนี้จากที่ไม่มีเลยในปีที่แล้ว และมีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้นอีกในปีต่อไป และคาดว่ายูโรไบค์หรืองานแสดงจักรยานภาคพื้นยุโรปในปีนี้ก็จะมีเสือหมอบติดดิสก์เบรกมาตั้งแสดงด้วยจำนวนมาก

ทุกสิ่งย่อมมีพัฒนาการ เราได้เห็นแนวโน้มใหม่ของเมาเท่นไบค์ที่กำลังไปได้สวยแล้วคือ 29er ถึงคราวของเสือหมอบบางล่ะที่จะมีพัฒนาการไปในทางที่ดี และน่าจะเป็นอุปกรณ์มาตรฐานสำหรับเสือหมอบทุกคันต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้

ที่มา: นิตยสาร Sports Street

20 มี.ค. 2555

วิวัฒนาการและเทคโนโลยีของจักรยาน

|0 ความคิดเห็น
หลายๆท่านคงยังไม่รู้ว่าจักรยานแบบไหนปั่นเร็วสุดแล้วจักรยานมีกี่แบบหละ แล้วมีต้นกำเนิดมายังไงอ่านบทความนี้จะหายสงสัยเลยครับ 


 
จักรยานมีจุดเริ่มต้นที่ไม่ชัดเจนนักครับ ว่าถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อใด แต่จักรยาน ที่เป็นต้นแบบของจักรยานในยุคปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นในปี 1817 ณ เมือง Mannheim ประเทศเยอรมัน นี่เอง โดย Karl Drais

แน่นอนครับว่า จักรยานคันแรกย่อมมีเทคโนโลยีที่ไม่ซับซ้อนมากนัก สมัยนั้น จักรยานประกอบด้วย...
   
ล้อจำนวนสองล้อ แฮนด์สำหรับบังคับทิศทาง และที่นั่งสำหรับคนปั่น (หรือจะเรียกให้ถูกคือ "คนถีบ" ) ซึ่งอยู่ระหว่างล้อหน้าและล้อหลัง การขับเคลื่อนจักรยานไม่มีเครื่องช่วยใด ๆ ทั้งสิ้นนอกจากขาทั้งสองข้างของ "คนถีบ" ซึ่งวิธีการขับเคลื่อนดังกล่าว ก็คล้าย ๆ กับสเกตบอร์ดในยุคปัจจุบันนั่นเอง แต่ทำเป็นเล่นไปครับ ด้วยวิธีการขับเคลื่อนแบบพื้น ๆ ดังกล่าว จักรยานรุ่นแรกสามารถวิ่งด้วยความเร็วถึง 15 km/h ซึ่งเร็วกว่าเดินถึงสามเท่า

จักรยานรูปแบบต่อมาได้พัฒนาวิธีการขับเคลื่อนจากรูปแบบแรก ที่ใช้เท้าถีบพื้นเอา เป็นการปั่นล้อหน้าผ่านคันถีบ โดย Philipp Moritz Fischer ในปี 1864 ช่วยเพิ่มความเร็วและอำนวยความสดวกในการขับเคลื่อนไปอีกระดับ แต่ปัญหาในตอนแรกที่สร้างจักรยานคือ ไม่มีใครกล้าปั่นจักรยานดังกล่าวเพราะกลัวล้ม (ลองนึกภาพตอนที่เราหัดปั่นจักรยานดูครับ คนปั่นจักรยานไม่เป็นต้องกลัวการล้มเป็นธรรมดา)

ต่อมาในปี 1867 ในงานมหกรรมแสดงสินค้าโลกที่ Paris วิศวกรยานยนต์ที่มีนามว่า Pierre Michaux ได้นำผลงานของตน ซึ่งเป็นจักรยานใช้คันถีบที่มีล้อหน้าใหญ่เป็นพิเศษ  มาแสดงในงานดังกล่าว เนื่องจากในสมัยนั้นการทดแรงและความเร็วด้วยเกียร์ยังไม่เป็นที่รู้จัก ดังนั้น การเพิ่มขนาดของล้อหน้าจึงเป็นวิธีการเดียวที่สามารถช่วยเพิ่มความเร็วในการ ขับเคลื่อนรถจักรยานได้ (จักรยานหลายรุ่นมีความเร็วสูงสุดเกิน 40 km/h) จักรยานรูปแบบดังกล่าวได้รับความนิยมอย่างสูง แต่ก็ถูกห้ามใช้งานในหลาย ๆ เมืองของยุโรป เนื่องจากอันตรายที่เกิดขึ้นได้ง่ายจากการตกจากอานรถที่ค่อนข้างสูง (ประมาณ 1.5 เมตร) นอกจากนี้การเลี้ยว การลดความเร็ว (เบรก) และการขับขี่ในที่ขรุขระ ยังมีผลลดเสถียรภาพการขับขี่อีกด้วย หลายคนประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากการปั่นจักรยานรูปแบบดังกล่าว ดังนั้นหากมองด้านเทคนิค และการออกแบบแล้ว จักรยานรูปแบบดังกล่าวถือว่าค่อนข้างล้มเหลว

เทคโนโลยีที่ปฏิวัติการขับเคลื่อนจักรยานคือ โซ่จักรยาน ซึ่งถูกใช้งานครั้งแรกในปี 1878 ข้อดีของการนำโซ่จักรยานมาใช้คือ ทำให้จักยานสามารถขับเคลื่อนล้อหลังได้ ทำให้ส่วนของการขับเคลื่อนและส่วนบังคับทิศทางแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ช่วยเพิ่มเสถียรภาพในการขับขี่ อำนวยความสดวกในการบังคับทิศทาง และสามารถนำหลักการของการทดแรงและทดความเร็วมาใช้ได้อีกด้วย การนำโซ่จักรยานจึงถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของจักรยานสมัยใหม่

ปัจจุบันรูปแบบของจักรยานมีมากมายนับไม่ถ้วน เทคโนโลยีที่ซ่อนอยู่ในจักรยานสมัยใหม่นั้นเป็นเทคโนโลยีที่ไม่เป็นรอง เทคโนโลยีใด ๆ ทั้งทางด้านเครื่องกลและวัศดุศาสตร์ (แม้ว่ามองเผิน ๆ แล้วจักรยานไม่มีอะไรก็ตาม) ยกตัวอย่างเปรียบเทียบระหว่างจักรยานและรถยนต์ หากไม่นับการเผาไหม้ในรถยนต์ และ การเคลื่อนไหวกล้ามเนื้อของมนุษย์ รถยนต์ในปัจจุบันมีประสิทธิภาพในการทำงาน (efficientcy) ประมาณ 40-70% แต่จักรยานมีประสิทธิภาพในการทำงานถึง 80-99%

เทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้จักรยานในปัจจุบันคือ วัศดุที่เบาและทนทาน บวกกับระบบเกียร์ที่ซับซ้อนและมีประสิทธิภาพ ในหลาย ๆ ประเทศ (รวมถึงเยอรมันด้วย) มาตรฐานระบบเกียร์ของจักรยานที่ขายตามท้องตลาดจะอยู่ที่ 21 เกียร์ (เกียร์หน้า 3 x เกียร์หลัง 7) อีกทั้งสวิชต์ที่ใช้ในการเปลี่ยนเกียร์ยังช่วยอำนวยความสดวกในการเปลี่ยน เกียร์อีกด้วย

ประเภทของจักรยานที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในปัจจุบันคือ Mountainbike หรือจักรยานเสือภูเขา ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1973 รัฐ California สหรัฐอเมริกา วัตถุประสงค์เริ่มต้นในการสร้างครั้งแรกเพื่อการขับขี่แบบผ่อนคลาย แต่ด้วยโครงสร้างที่แข็งแกร่งจึงมีคนนำรูปแบบจักรยานไปใช้ในการขับขี่ จักรยานผาดโผน หรือขับลุยในพื้นที่ป่าหรือภูเขา Specialized เป็นบริษัทแรกที่ผลิตจักรยาเสือภูเขาในรูปแบบอุตสาหกรรม (รุ่น Stumpjumper ในปี 1981) หลังจากนั้นความนิยมในตัวจักรยาเสือภูเขาก็มากขึ้นเรื่อย ๆ จนปัจจุบันแทบทุกบริษัทที่ผลิตจักรยาน จะผลิตจักรยานเสือภูเขาออกสู่ตลาดด้วยเสมอ

จักรยานเสือภูเขามีลักษณะเฉพาะคือ ตัวถังที่ค่อนข้างสั้นและเตี้ย วัศดุที่ใช้เป็น อลูมิเนียม หรือคาบอนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ ล้อเล็ก (เส้นผ่านศูนย์กลาง 26 นิ้ว) และยางหน้ากว้าง มีเกียร์ไม่ต่ำกว่า 21 เกียร์ (3x7) ส่วนมากจะมีโช้คอัพในส่วนของตะเกียบหน้า ส่วนโช้คอัพตรงตัวถังนั้นมีให้เห็นทั่วไป แต่ยังไม่ถือเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน ด้วยลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้จักรยานเสือภูเขาเป็นจักรยานที่เสถียร แข็งแกร่ง แต่มีน้ำหนักเบา ความนิยมในตัวจักรยานเสือภูเขาจึงมากขึ้น แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วคนที่ซื้อจักรยานเสือภูเขา ไม่ได้นำไปจักรยานเสือภูเขาไปขับขี่โลดโผน หรือลุยป่าลุยเขา ตามจุดประสงค์ที่วางไว้ก็ตาม

จักรยานประเภทต่อมาถึงแม้จะไม่ค่อยมีคนนำมาขับขี่บนท้องถนนมากนักก็ตาม แต่ก็เป็นจักรยานที่มีความสำคัญไม่น้อย นั่นคือ จักรยานแข่งขัน หรือที่หลาย ๆ คนเรียกว่าจักรยานเสือหมอบ จักรยานเสือหมอบเป็นจักรยานที่มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่ แต่บาง มีขนาดล้อที่ใหญ่ (28 นิ้ว) หน้ายางบาง เพื่อเพิ่มความเร็วในการขับขี่ มีน้ำหนักอยู่ที่ 6-11 กิโลกรัม แต่จักรยานที่ใช้แข่งขันต้องมีน้ำหนักไม่ต่ำกว่า 6.8 กิโลกรัม (เบากว่ากระเป๋านักเรียนเด็กประถมบ้านเราอีก) อัตราการทดความเร็วด้วยเกียร์ในจักรยานเสือหมอบทั่วไปค่อนข้างสูง (4.4/1 ถึง 1.85/1) ดังจะเห็นได้จากเกียร์หน้ามีขนาดใหญ่และเกียร์หลังมีขนาดเล็ก

ประเภทจักรยานที่คนไทยเรารู้จักคุ้นเคยกันดีก็คงเป็นจักรยาน Citybike คือจักรยานที่ใช้ขับขี่โดยทั่วไปนั่นเอง จักรยานประเภทนี้ไม่มีลักษณะเฉพาะที่พิเศษกว่าจักรยานประเภทอื่น ๆ แต่เป็นจักรยานที่มีความสำคัญมากที่สุดก็ว่าได้ เพราะคนส่วนมากใช้จักรยานประเภทนี้ในการเดินทางในระยะใกล้ และระยะกลาง เป็นการช่วยลดมลภาวะ และประหยัด หลายเมืองในยุโรปที่มีปัญหาจราจร กำลังให้การสนับสนุนการใช้จักรยานเป็นยานพาหนะทดแทนรถยนต์ โดยการสร้างถนนสำหรับจักรยานโดยเฉพาะ (ขณะนี้แทบทุกเมืองในเยอรมันมีถนนสำหรับจักรยานให้ขับขี่แล้ว) การสร้างที่จอดรถจักรยานตามที่สาธารณะ การออกฏจราจรเพื่ออำนวยความสดวกผู้ขับขี่จักรยานเป็นต้น

นอกจากการเดินทางด้วยจักรยานเพียงอย่างเดียวแล้ว การใช้ระบบขนส่งมวลชนร่วมกับจักรยานก็กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยวิธีนี้มีชื่อเก๋ ๆ ว่า Bike and Ride วิธีการนี้ต้องได้รับการสนับสนุนจากผู้ให้บริการขนส่งมวลชนในระดับหนึ่ง เพราะการนำรถจักรยานขึ้นรถไฟ รถไฟฟ้า รถไฟฟ้าใต้ดิน หรือรถเมล์เองก็ตาม หากยานพาหนะเหล่านี้ไม่ได้มีการเตรียมการ เตรียมพื่นที่สำหรับจักรยานไว้ Bike and Ride ก็เป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้

ลองนึกดูครับว่า หากคนขับรถยนต์ในกรุงเทพฯ เพียง 10% หันมาปั่นจักรยาน เราจะลดภาระค่าน้ำมันของประเทศได้เพียงใด เราจะลดมลภาวะในกรุงเทพฯ ได้มากมายเพียงใด แต่ ใช่ว่าจู่ ๆ เราจะมารณรงค์ให้คนในกรุงเทพฯ หรือคนไทยหันมาใช้จักรยานได้โดยทันที เรื่องอย่างนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไปครับ เราต้องเริ่มจากตัวเราเองก่อนโดยการรักความสบายให้น้อยลง หันมาปั่นจักรยานในระยะทางใกล้ ๆ จากนั้นจึงร้องขอให้รัฐสร้างทางจักรยานที่ดีพอ แล้วจึงรณรงค์ปลูกฝังค่านิยมให้คนเห็นความสำคัญของจักรยาน ซึ่งขั้นตอนสุดท้ายเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะนอกจากคนไทยจะรักสบายแล้ว รถยนต์ยังเป็นเครื่องชี้ฐานะทางสังคมของคนไทยอีกด้วย แต่เรื่องนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ (เพียงแค่เป็นไปได้ยากเท่านั้น) ปัญหาคือ พวกเราทุกคนยังขาดการเอาจริงเอาจังเท่านั้นครับ (เหมือนกับหลาย ๆ ปัญหาที่ยังไม่ได้แก้ที่เมืองไทย)

หลายท่านอ่านไปแล้วอาจคิดว่าผมออกนอกเรื่อง อันที่จริงกำลังอยู่ใจกลางเรื่องเลยครับ เพราะว่าหลาย ๆ ประเทศเห็นความสำคัญของจักรยานทั้งเรื่องการประหยัดน้ำมัน และการลดมลภาวะ จึงทำให้เขาเหล่านั้นหันมาสนใจพัฒนาเทคโนโลยีด้านจักรยานกัน จนทำให้เทคโนโลยีเหล่านั้นก้าวไปไกลอย่างที่เห็นทุกวันนี้ ซึ่งไม่ใช่เฉพาะเทคโนโลยีจักรยานเท่านั้น ในทุกสาขาวิชาก็เหมือนกันครับ เราต้องเห็นความสำคัญของมันก่อน เราต้องมีใจรักมันก่อน เราถึงจะทำสิ่งนั้นได้ดี สิ่งเหล่านี้แหละครับที่เรายังขาดกันอยู่ เราจึงไปกันไม่ถึงไหนทั้งทางด้านการศึกษา เทคโนโลยี และ ฯลฯ เพราะส่วนมากแล้วเราจะทำกันเพื่อเงิน และความอยู่รอด (จะให้ดีทั้งสองอย่างต้องควบคู่กันครับ ส่งซิก ) ดังนั้น วันนี้ใครที่ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเรียนสาขาที่ตัวเองเรียนเพราะอะไร (โดยเฉพาะเพื่อนนักศึกษา) ก็รีบหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้วครับ เพราะไม่งั้นสิ่งที่คุณทำอยู่มันก็จะย่ำอยู่กับที่ไปเรื่อย ๆ ครับ

จักรยานที่พวกผมใช้ในการท่องเที่ยวปั่น (Biketour) คือจักรยานแบบ Trekkingbike ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างจักรยานเสือภูเขาและ Citybike จักรยานประเภทนี้จะมีอุปกรณ์เสริมค่อนข้างมาก รูปทรงจะคล้าย ๆ Citybike แต่จะนำเทคโนโลยีของจักรยานเสือภูเขามาใช้ เพื่อความแข็งแกร่งทนทานของตัวจักรยาน เพราะ Biketour ต้องใช้ความสามารถของจักรยานในระดับหนึ่ง ในการบันทุกสำภาระที่อาจมีน้ำหนักถึง 30-70 กิโลกรัม ต้องปั่นขึ้นเขาที่ค่อนข้างสูงชัน และในบางครั้งต้องปั่นผ่านทางจักรยานที่เข้าขั้นวิบาก ดังนั้นหากระบบเกียร์จักรยานไม่ดีพอ และตัวจักรยานไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าของจักรยานอาจไปไม่ถึงจุดหมาย เพราะเหนื่อย หรือไม่ก็จักรยานพัง

หากใครที่อยากได้จักรยานที่มีความเร็วสูงเป็นพิเศษคงต้องนี่เลยครับ จักรยาน นอนปั่น เป็นจักรยานที่มีรูปแบบที่แปลกเป็นพิเศษ การนอนปั่นโดยยืดเท้าไปข้างหน้านั้น ได้รับการวิจัยมาแล้วว่าเป็นท่างทางที่ช่วยให้ปั่นจักรยานได้ความเร็วสูงสุด ดังนั้นจักรยานประเภทนี้อาจวิ่งได้ด้วยความเร็วสูงถึง 130 km/h แต่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถครอบครองจักรยานแบบนี้ได้ครับ เพราะจักรยานประเภทนี้มีราคาที่สูงลิ่ว (ประมาณห้าหมื่นบาทขึ้นไป) บวกกับท่าปั่นที่คนทั่วไปไม่เคยชิน ทำให้เราไม่พบเห็นจักรยานประเภทนี้บ่อยนักตามท้องถนน

จักรยานประเภทสุดท้ายที่ผมนำเสนอ คือ BMX (Bicycle MotoCross) ซึ่งหลายคนอาจรู้จักกันดีอยู่แล้ว เพราะเคยใช้ขับขี่ในสมัยเด็ก ๆ BMX เป็นจักรยานที่มีขนาดเล็กแต่แข็งแกร่ง เพราะต้องใช้ในการขับขี่ผาดโผน ล้อที่มีขนาดเล็กเป็นพิเศษ และหน้ายางที่กว้างกว่าปกติ ทำให้จักรยาน BMX เป็นจักรยานที่มีการทรงตัวที่ดี แต่ไม่เหมาะสมกับการขับขี่โดยทั่วไป เพราะอัตราทดความเร็วที่ต่ำ และรูปทรงที่เตี้ย ทำให้คนปั่นเมื่อยหัวเข่า เวลาที่ต้องปั่นจักรยานในระยะทางไกล ๆ BMX เป็น X-Sport อย่างหนึ่งที่กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับ X-Sport อื่น ๆ อย่างเช่น Skateboard หรือ Inlineskate

สุดท้ายแม้เทคโนโลยีที่ใช้จะดีเพียงใด จักรยานจะสุดยอดแค่ไหน แต่หากขาดสองขาและใจรัก อย่างไรเสียก็ปั่นไปไม่ถึงจุดหมายครับ 

บทความจักรยานที่เกี่ยวข้อง