ss
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Time Machine (ย้อนรอยประวัติศาสตร์) แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ Time Machine (ย้อนรอยประวัติศาสตร์) แสดงบทความทั้งหมด

20 มี.ค. 2555

วิวัฒนาการและเทคโนโลยีของจักรยาน

|0 ความคิดเห็น
หลายๆท่านคงยังไม่รู้ว่าจักรยานแบบไหนปั่นเร็วสุดแล้วจักรยานมีกี่แบบหละ แล้วมีต้นกำเนิดมายังไงอ่านบทความนี้จะหายสงสัยเลยครับ 


 
จักรยานมีจุดเริ่มต้นที่ไม่ชัดเจนนักครับ ว่าถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อใด แต่จักรยาน ที่เป็นต้นแบบของจักรยานในยุคปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นในปี 1817 ณ เมือง Mannheim ประเทศเยอรมัน นี่เอง โดย Karl Drais

แน่นอนครับว่า จักรยานคันแรกย่อมมีเทคโนโลยีที่ไม่ซับซ้อนมากนัก สมัยนั้น จักรยานประกอบด้วย...
   
ล้อจำนวนสองล้อ แฮนด์สำหรับบังคับทิศทาง และที่นั่งสำหรับคนปั่น (หรือจะเรียกให้ถูกคือ "คนถีบ" ) ซึ่งอยู่ระหว่างล้อหน้าและล้อหลัง การขับเคลื่อนจักรยานไม่มีเครื่องช่วยใด ๆ ทั้งสิ้นนอกจากขาทั้งสองข้างของ "คนถีบ" ซึ่งวิธีการขับเคลื่อนดังกล่าว ก็คล้าย ๆ กับสเกตบอร์ดในยุคปัจจุบันนั่นเอง แต่ทำเป็นเล่นไปครับ ด้วยวิธีการขับเคลื่อนแบบพื้น ๆ ดังกล่าว จักรยานรุ่นแรกสามารถวิ่งด้วยความเร็วถึง 15 km/h ซึ่งเร็วกว่าเดินถึงสามเท่า

จักรยานรูปแบบต่อมาได้พัฒนาวิธีการขับเคลื่อนจากรูปแบบแรก ที่ใช้เท้าถีบพื้นเอา เป็นการปั่นล้อหน้าผ่านคันถีบ โดย Philipp Moritz Fischer ในปี 1864 ช่วยเพิ่มความเร็วและอำนวยความสดวกในการขับเคลื่อนไปอีกระดับ แต่ปัญหาในตอนแรกที่สร้างจักรยานคือ ไม่มีใครกล้าปั่นจักรยานดังกล่าวเพราะกลัวล้ม (ลองนึกภาพตอนที่เราหัดปั่นจักรยานดูครับ คนปั่นจักรยานไม่เป็นต้องกลัวการล้มเป็นธรรมดา)

ต่อมาในปี 1867 ในงานมหกรรมแสดงสินค้าโลกที่ Paris วิศวกรยานยนต์ที่มีนามว่า Pierre Michaux ได้นำผลงานของตน ซึ่งเป็นจักรยานใช้คันถีบที่มีล้อหน้าใหญ่เป็นพิเศษ  มาแสดงในงานดังกล่าว เนื่องจากในสมัยนั้นการทดแรงและความเร็วด้วยเกียร์ยังไม่เป็นที่รู้จัก ดังนั้น การเพิ่มขนาดของล้อหน้าจึงเป็นวิธีการเดียวที่สามารถช่วยเพิ่มความเร็วในการ ขับเคลื่อนรถจักรยานได้ (จักรยานหลายรุ่นมีความเร็วสูงสุดเกิน 40 km/h) จักรยานรูปแบบดังกล่าวได้รับความนิยมอย่างสูง แต่ก็ถูกห้ามใช้งานในหลาย ๆ เมืองของยุโรป เนื่องจากอันตรายที่เกิดขึ้นได้ง่ายจากการตกจากอานรถที่ค่อนข้างสูง (ประมาณ 1.5 เมตร) นอกจากนี้การเลี้ยว การลดความเร็ว (เบรก) และการขับขี่ในที่ขรุขระ ยังมีผลลดเสถียรภาพการขับขี่อีกด้วย หลายคนประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากการปั่นจักรยานรูปแบบดังกล่าว ดังนั้นหากมองด้านเทคนิค และการออกแบบแล้ว จักรยานรูปแบบดังกล่าวถือว่าค่อนข้างล้มเหลว

เทคโนโลยีที่ปฏิวัติการขับเคลื่อนจักรยานคือ โซ่จักรยาน ซึ่งถูกใช้งานครั้งแรกในปี 1878 ข้อดีของการนำโซ่จักรยานมาใช้คือ ทำให้จักยานสามารถขับเคลื่อนล้อหลังได้ ทำให้ส่วนของการขับเคลื่อนและส่วนบังคับทิศทางแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ช่วยเพิ่มเสถียรภาพในการขับขี่ อำนวยความสดวกในการบังคับทิศทาง และสามารถนำหลักการของการทดแรงและทดความเร็วมาใช้ได้อีกด้วย การนำโซ่จักรยานจึงถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของจักรยานสมัยใหม่

ปัจจุบันรูปแบบของจักรยานมีมากมายนับไม่ถ้วน เทคโนโลยีที่ซ่อนอยู่ในจักรยานสมัยใหม่นั้นเป็นเทคโนโลยีที่ไม่เป็นรอง เทคโนโลยีใด ๆ ทั้งทางด้านเครื่องกลและวัศดุศาสตร์ (แม้ว่ามองเผิน ๆ แล้วจักรยานไม่มีอะไรก็ตาม) ยกตัวอย่างเปรียบเทียบระหว่างจักรยานและรถยนต์ หากไม่นับการเผาไหม้ในรถยนต์ และ การเคลื่อนไหวกล้ามเนื้อของมนุษย์ รถยนต์ในปัจจุบันมีประสิทธิภาพในการทำงาน (efficientcy) ประมาณ 40-70% แต่จักรยานมีประสิทธิภาพในการทำงานถึง 80-99%

เทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพให้จักรยานในปัจจุบันคือ วัศดุที่เบาและทนทาน บวกกับระบบเกียร์ที่ซับซ้อนและมีประสิทธิภาพ ในหลาย ๆ ประเทศ (รวมถึงเยอรมันด้วย) มาตรฐานระบบเกียร์ของจักรยานที่ขายตามท้องตลาดจะอยู่ที่ 21 เกียร์ (เกียร์หน้า 3 x เกียร์หลัง 7) อีกทั้งสวิชต์ที่ใช้ในการเปลี่ยนเกียร์ยังช่วยอำนวยความสดวกในการเปลี่ยน เกียร์อีกด้วย

ประเภทของจักรยานที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในปัจจุบันคือ Mountainbike หรือจักรยานเสือภูเขา ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1973 รัฐ California สหรัฐอเมริกา วัตถุประสงค์เริ่มต้นในการสร้างครั้งแรกเพื่อการขับขี่แบบผ่อนคลาย แต่ด้วยโครงสร้างที่แข็งแกร่งจึงมีคนนำรูปแบบจักรยานไปใช้ในการขับขี่ จักรยานผาดโผน หรือขับลุยในพื้นที่ป่าหรือภูเขา Specialized เป็นบริษัทแรกที่ผลิตจักรยาเสือภูเขาในรูปแบบอุตสาหกรรม (รุ่น Stumpjumper ในปี 1981) หลังจากนั้นความนิยมในตัวจักรยาเสือภูเขาก็มากขึ้นเรื่อย ๆ จนปัจจุบันแทบทุกบริษัทที่ผลิตจักรยาน จะผลิตจักรยานเสือภูเขาออกสู่ตลาดด้วยเสมอ

จักรยานเสือภูเขามีลักษณะเฉพาะคือ ตัวถังที่ค่อนข้างสั้นและเตี้ย วัศดุที่ใช้เป็น อลูมิเนียม หรือคาบอนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางขนาดใหญ่ ล้อเล็ก (เส้นผ่านศูนย์กลาง 26 นิ้ว) และยางหน้ากว้าง มีเกียร์ไม่ต่ำกว่า 21 เกียร์ (3x7) ส่วนมากจะมีโช้คอัพในส่วนของตะเกียบหน้า ส่วนโช้คอัพตรงตัวถังนั้นมีให้เห็นทั่วไป แต่ยังไม่ถือเป็นอุปกรณ์มาตรฐาน ด้วยลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้จักรยานเสือภูเขาเป็นจักรยานที่เสถียร แข็งแกร่ง แต่มีน้ำหนักเบา ความนิยมในตัวจักรยานเสือภูเขาจึงมากขึ้น แม้ว่าส่วนใหญ่แล้วคนที่ซื้อจักรยานเสือภูเขา ไม่ได้นำไปจักรยานเสือภูเขาไปขับขี่โลดโผน หรือลุยป่าลุยเขา ตามจุดประสงค์ที่วางไว้ก็ตาม

จักรยานประเภทต่อมาถึงแม้จะไม่ค่อยมีคนนำมาขับขี่บนท้องถนนมากนักก็ตาม แต่ก็เป็นจักรยานที่มีความสำคัญไม่น้อย นั่นคือ จักรยานแข่งขัน หรือที่หลาย ๆ คนเรียกว่าจักรยานเสือหมอบ จักรยานเสือหมอบเป็นจักรยานที่มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่ แต่บาง มีขนาดล้อที่ใหญ่ (28 นิ้ว) หน้ายางบาง เพื่อเพิ่มความเร็วในการขับขี่ มีน้ำหนักอยู่ที่ 6-11 กิโลกรัม แต่จักรยานที่ใช้แข่งขันต้องมีน้ำหนักไม่ต่ำกว่า 6.8 กิโลกรัม (เบากว่ากระเป๋านักเรียนเด็กประถมบ้านเราอีก) อัตราการทดความเร็วด้วยเกียร์ในจักรยานเสือหมอบทั่วไปค่อนข้างสูง (4.4/1 ถึง 1.85/1) ดังจะเห็นได้จากเกียร์หน้ามีขนาดใหญ่และเกียร์หลังมีขนาดเล็ก

ประเภทจักรยานที่คนไทยเรารู้จักคุ้นเคยกันดีก็คงเป็นจักรยาน Citybike คือจักรยานที่ใช้ขับขี่โดยทั่วไปนั่นเอง จักรยานประเภทนี้ไม่มีลักษณะเฉพาะที่พิเศษกว่าจักรยานประเภทอื่น ๆ แต่เป็นจักรยานที่มีความสำคัญมากที่สุดก็ว่าได้ เพราะคนส่วนมากใช้จักรยานประเภทนี้ในการเดินทางในระยะใกล้ และระยะกลาง เป็นการช่วยลดมลภาวะ และประหยัด หลายเมืองในยุโรปที่มีปัญหาจราจร กำลังให้การสนับสนุนการใช้จักรยานเป็นยานพาหนะทดแทนรถยนต์ โดยการสร้างถนนสำหรับจักรยานโดยเฉพาะ (ขณะนี้แทบทุกเมืองในเยอรมันมีถนนสำหรับจักรยานให้ขับขี่แล้ว) การสร้างที่จอดรถจักรยานตามที่สาธารณะ การออกฏจราจรเพื่ออำนวยความสดวกผู้ขับขี่จักรยานเป็นต้น

นอกจากการเดินทางด้วยจักรยานเพียงอย่างเดียวแล้ว การใช้ระบบขนส่งมวลชนร่วมกับจักรยานก็กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยวิธีนี้มีชื่อเก๋ ๆ ว่า Bike and Ride วิธีการนี้ต้องได้รับการสนับสนุนจากผู้ให้บริการขนส่งมวลชนในระดับหนึ่ง เพราะการนำรถจักรยานขึ้นรถไฟ รถไฟฟ้า รถไฟฟ้าใต้ดิน หรือรถเมล์เองก็ตาม หากยานพาหนะเหล่านี้ไม่ได้มีการเตรียมการ เตรียมพื่นที่สำหรับจักรยานไว้ Bike and Ride ก็เป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้

ลองนึกดูครับว่า หากคนขับรถยนต์ในกรุงเทพฯ เพียง 10% หันมาปั่นจักรยาน เราจะลดภาระค่าน้ำมันของประเทศได้เพียงใด เราจะลดมลภาวะในกรุงเทพฯ ได้มากมายเพียงใด แต่ ใช่ว่าจู่ ๆ เราจะมารณรงค์ให้คนในกรุงเทพฯ หรือคนไทยหันมาใช้จักรยานได้โดยทันที เรื่องอย่างนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไปครับ เราต้องเริ่มจากตัวเราเองก่อนโดยการรักความสบายให้น้อยลง หันมาปั่นจักรยานในระยะทางใกล้ ๆ จากนั้นจึงร้องขอให้รัฐสร้างทางจักรยานที่ดีพอ แล้วจึงรณรงค์ปลูกฝังค่านิยมให้คนเห็นความสำคัญของจักรยาน ซึ่งขั้นตอนสุดท้ายเป็นเรื่องที่ยากมาก เพราะนอกจากคนไทยจะรักสบายแล้ว รถยนต์ยังเป็นเครื่องชี้ฐานะทางสังคมของคนไทยอีกด้วย แต่เรื่องนี้ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ (เพียงแค่เป็นไปได้ยากเท่านั้น) ปัญหาคือ พวกเราทุกคนยังขาดการเอาจริงเอาจังเท่านั้นครับ (เหมือนกับหลาย ๆ ปัญหาที่ยังไม่ได้แก้ที่เมืองไทย)

หลายท่านอ่านไปแล้วอาจคิดว่าผมออกนอกเรื่อง อันที่จริงกำลังอยู่ใจกลางเรื่องเลยครับ เพราะว่าหลาย ๆ ประเทศเห็นความสำคัญของจักรยานทั้งเรื่องการประหยัดน้ำมัน และการลดมลภาวะ จึงทำให้เขาเหล่านั้นหันมาสนใจพัฒนาเทคโนโลยีด้านจักรยานกัน จนทำให้เทคโนโลยีเหล่านั้นก้าวไปไกลอย่างที่เห็นทุกวันนี้ ซึ่งไม่ใช่เฉพาะเทคโนโลยีจักรยานเท่านั้น ในทุกสาขาวิชาก็เหมือนกันครับ เราต้องเห็นความสำคัญของมันก่อน เราต้องมีใจรักมันก่อน เราถึงจะทำสิ่งนั้นได้ดี สิ่งเหล่านี้แหละครับที่เรายังขาดกันอยู่ เราจึงไปกันไม่ถึงไหนทั้งทางด้านการศึกษา เทคโนโลยี และ ฯลฯ เพราะส่วนมากแล้วเราจะทำกันเพื่อเงิน และความอยู่รอด (จะให้ดีทั้งสองอย่างต้องควบคู่กันครับ ส่งซิก ) ดังนั้น วันนี้ใครที่ยังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเรียนสาขาที่ตัวเองเรียนเพราะอะไร (โดยเฉพาะเพื่อนนักศึกษา) ก็รีบหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้วครับ เพราะไม่งั้นสิ่งที่คุณทำอยู่มันก็จะย่ำอยู่กับที่ไปเรื่อย ๆ ครับ

จักรยานที่พวกผมใช้ในการท่องเที่ยวปั่น (Biketour) คือจักรยานแบบ Trekkingbike ซึ่งเป็นลูกผสมระหว่างจักรยานเสือภูเขาและ Citybike จักรยานประเภทนี้จะมีอุปกรณ์เสริมค่อนข้างมาก รูปทรงจะคล้าย ๆ Citybike แต่จะนำเทคโนโลยีของจักรยานเสือภูเขามาใช้ เพื่อความแข็งแกร่งทนทานของตัวจักรยาน เพราะ Biketour ต้องใช้ความสามารถของจักรยานในระดับหนึ่ง ในการบันทุกสำภาระที่อาจมีน้ำหนักถึง 30-70 กิโลกรัม ต้องปั่นขึ้นเขาที่ค่อนข้างสูงชัน และในบางครั้งต้องปั่นผ่านทางจักรยานที่เข้าขั้นวิบาก ดังนั้นหากระบบเกียร์จักรยานไม่ดีพอ และตัวจักรยานไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าของจักรยานอาจไปไม่ถึงจุดหมาย เพราะเหนื่อย หรือไม่ก็จักรยานพัง

หากใครที่อยากได้จักรยานที่มีความเร็วสูงเป็นพิเศษคงต้องนี่เลยครับ จักรยาน นอนปั่น เป็นจักรยานที่มีรูปแบบที่แปลกเป็นพิเศษ การนอนปั่นโดยยืดเท้าไปข้างหน้านั้น ได้รับการวิจัยมาแล้วว่าเป็นท่างทางที่ช่วยให้ปั่นจักรยานได้ความเร็วสูงสุด ดังนั้นจักรยานประเภทนี้อาจวิ่งได้ด้วยความเร็วสูงถึง 130 km/h แต่ใช่ว่าทุกคนจะสามารถครอบครองจักรยานแบบนี้ได้ครับ เพราะจักรยานประเภทนี้มีราคาที่สูงลิ่ว (ประมาณห้าหมื่นบาทขึ้นไป) บวกกับท่าปั่นที่คนทั่วไปไม่เคยชิน ทำให้เราไม่พบเห็นจักรยานประเภทนี้บ่อยนักตามท้องถนน

จักรยานประเภทสุดท้ายที่ผมนำเสนอ คือ BMX (Bicycle MotoCross) ซึ่งหลายคนอาจรู้จักกันดีอยู่แล้ว เพราะเคยใช้ขับขี่ในสมัยเด็ก ๆ BMX เป็นจักรยานที่มีขนาดเล็กแต่แข็งแกร่ง เพราะต้องใช้ในการขับขี่ผาดโผน ล้อที่มีขนาดเล็กเป็นพิเศษ และหน้ายางที่กว้างกว่าปกติ ทำให้จักรยาน BMX เป็นจักรยานที่มีการทรงตัวที่ดี แต่ไม่เหมาะสมกับการขับขี่โดยทั่วไป เพราะอัตราทดความเร็วที่ต่ำ และรูปทรงที่เตี้ย ทำให้คนปั่นเมื่อยหัวเข่า เวลาที่ต้องปั่นจักรยานในระยะทางไกล ๆ BMX เป็น X-Sport อย่างหนึ่งที่กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับ X-Sport อื่น ๆ อย่างเช่น Skateboard หรือ Inlineskate

สุดท้ายแม้เทคโนโลยีที่ใช้จะดีเพียงใด จักรยานจะสุดยอดแค่ไหน แต่หากขาดสองขาและใจรัก อย่างไรเสียก็ปั่นไปไม่ถึงจุดหมายครับ 

13 มี.ค. 2555

การเดินทางกว่า 30 ปี ของจักรยาน TREK ตอนที่ 3 (จบ)

|0 ความคิดเห็น
ช่วงทศวรรษที่ 80 – 90 นับเป็นช่วงที่อุตสาหกรรมในสหรัฐฯ มีการแข่งขันสูงในทุก ๆ ด้านการเข้าครอบครองกิจการหรือการควบกิจการเป็นเรื่องที่ถูกกล่าวถึงในแง่ของการลดบทบาทคู่แข่งหรือการทำลายคู่แข่งทางการค้าให้หมดไป โดยสิ้นเชิงแต่สำหรับ TREK การควบกิจการกลับเป็นการบ่งชี้ถึงการมีกระบวนทัศน์ที่ยาวไกลเพื่อสร้างความเป็นปึกแผ่นที่ยั่งยืน ไม่ว่าจะเป็นการดึง Gary Fisher ซึ่งถือเป็นบิดาของเมาเทนไบค์เข้าร่วมงานในปี 1993  หลังจากนั้นในปี 1995 ได้ถึง Gary Klein เจ้าของจักรยาน KLEIN ผู้ซึ่งมีความชำนาญเรื่องอลูมิเนียมมากที่สุดคนหนึ่งของสหรัฐฯ ในขณะนั้นทั้งยังเป็นผู้ที่รังสรรค์ผลงานของเฟรมเมาเทนไบค์ระดับคลาสสิคซึ่งมีรุ่น Attitude เป็นเรือธงสำคัญและเป็นรุ่นที่อยู่ในความใฝ่ฝันของนักจักรยานทุกคนที่หวัดจะได้เป็นเจ้าของ เข้ามาร่วมเป็นหนึ่งในทีมงานในปีเดียวกัน ยังได้ดึง Greg Lemond ชาวอเมริกันคนแรกที่ได้แชมป์ ตูร์ เดอ ฟร็องซ์ 3 สมัย เข้ามามีบทบาทในการสร้างจักรยานเสือหมอบภายใต้ชื่อ Lemond ถือว่าเป็นการควบรวมกิจการที่สร้างสรรค์วงการจักรยานครั้งสำคัญเพราะเป็นการรวมเอาหัวกะทิระดับตำนานของจักรยานทุกประเภทเข้ามาอยู่ภายใต้ร่มเงาเดียวกันกับ TREK

นับว่าเป็นความคิดที่ชาญฉลาดอย่างยิ่งนอกจากการรวมเอาหัวกะทิของวงการเข้ามาอยู่ด้วยกันแล้ว TREK ยังได้เจรจาควบรวมผู้ผลิตอุปกรณ์อย่าง Bontrager Cycles ของ Keith Bontrager ตำนานเมาเท่นไบค์รุ่นแรก ๆ อีกคนหนึ่งเข้ามาเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์คุณภาพสูง เช่นชุดล้อ และแฮนด์น้ำหนักเบา เพื่อป้อนให้กับสายการผลิตจักรยานของ TREK นอกจากจะทำอุปกรณ์ชิ้นสำคัญ ๆ ป้อนให้กับสายการผลิตของ TREK แล้ว Bontrager ยังเป็นผู้จำหน่ายอุปกรณ์ดี ๆ คุณภาพพสูงเช่น แฮนด์คาร์บอน Race X Lite หรือชุดล้อทั้งเมาเทนไบค์และเสือหมอบที่เป็นที่ยอมรับกันทั้งในยุโรปและอเมริกา จนปัจจุบัน Bontrager ได้ขยายไลน์การผลิตอุปกรณ์ดี ๆ อีกหลายชนิด


นอกจากนี้ในปี 1995 TREK ยังได้เปิดตัวจักรยานแบบฟูลซัสเพนชั่น รุ่นที่มีเฟรมเป็นรูปตัว Y นับเป็นการฉีกตัวเองออกจากรูปแบบดั้งเดิม จนกลายเป็นจักรยานที่ขายดีและยังได้รับรางวัล Outstanding Design and Engineering Award จากนิตยสาร Popular Mechanics
ในปี 1997  TREK ได้เข้าให้การสนับสนุนทีมแข่ง United States Postal Service Pro Cycling Team ซึ่งในขณะนั้น Lance Armstrong ได้เข้ามาเป็นนักแข่งในสังกัดของทีมด้วย ต่อมาในปี 1998 Advanced Components Group (ACG) ก็ได้ถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อทุ่มเทให้กับการพัฒนาเทคโนโลยีโดยเฉพาะ โดยทีมงานประกอบไปด้วย วิศวกรและช่างเทคนิคระดับหัวกะทิ สร้างจักรยานต้นแบบขึ้นมาโดยมี Lance Armstrong เป็นผู้นำไปใช้ในการแข่งขันรายการ Tour de France จนกระทั่งปี 1999 ความสำเร็จก็มาถึง Lance Armstrong สามารถคว้าแชมป์รายการ Tour de France ได้ด้วยจักรยาน TREK 5500 ซึ่งถือเป็นต้นตระกูลของ Madone ในการแข่งขันจักรยานที่ใช้หลายคันเป็นรถต้นแบบรวมถึง TTX จักรยาน Time trial ที่เข้าใช้ในปี 2005 สำหรับ United States Postal Service Pro Cycling Team กลายเป็นทีมจักรยานจากอเมริกาทีมแรกและเป็นจักรยานสัญชาติอเมริกันคันแรกที่คว้าแชมป์ในรายการนี้ อะไรก็หยุด Lance Armstrong ได้ เขาสร้างสถิติที่คงหาคนมาทำลายได้ยากด้วยการคว้าแชมป์ในรายการนี้ถึง 7 สมัยติดต่อกันด้วยจักรยานของ TREK

เมื่อความนิยมจักรยานขยายวงกว้างมากขึ้น ในปี 2000 TREK จึงได้เพิ่มสายการผลิตเข้าไปอีกหนึ่งสายคือ จักรยานที่ออกแบบมาเพื่อนักปั่นที่เป็นผู้หญิงโดยเฉพาะ  Womens Specific Design ซึ่งจะเห็นติดที่เฟรมของจักรยานว่า WSD เป็นสัญลักษณ์ให้รู้ว่ารถคันนี้คือจักรยานของผู้หญิง ถัดมาอีกในปี 2001 Project One ก็ถือกำเนิดขึ้นด้วยแนวคิดเพื่อความเป็นสุดยอดที่แตกต่าง นอกจากจะผลิตและจำหน่ายจักรยานแล้ว ในปี 2002 TREK ยังขยายธุรกิจออกไปแขนงอื่นบ้าง แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งจักรยานนั่นคือ จักรยานทัวร์ริ่ง หลังจากที่เพิ่มฐานการผลิตไปยังหลายประเทศ ในปี 2005 จึงได้กลับมาขยายโรงงานเดิมที่ วอเทอร์ลู ซึ่งเป็นฐานหลักของตัวเอง สำหรับในปี 2010 TREK จับมือกับพันธมิตรผลิตจักรยานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น ด้วยการใช้เหล็กมาผลิตเป็นจักรยานเนื่องจากเหล็กสามารถนำไปเข้ากระบวนการรีไซเคิลได้ดีกว่าโลหะชนิดอื่น

ปัจจุบันนี้ TREK เป็นแบรนด์จักรยานที่ขึ้นชื่อในเรื่องของการพัฒนาวัสดุและกรรมวิธีในการผลิต คุณภาพที่ผ่านการพิสูจน์ด้วยผลงานจากสนามแข่ง คงเป็นเครื่องยืนยันได้ถึงสมรรถนะและคุณภาพของจักรยานแบรนด์นี้

การเดินทางกว่า 30 ปี ของจักรยาน TREK ตอนที่ 2

|0 ความคิดเห็น
TREK ได้เริ่มต้นหน้าสู่ความเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายจักรยานระดับโลกในปี 1989 ด้วยการเปิดบริษัทลูกแห่งแรกขึ้นในประเทศอังกฤษและตามด้วยประเทศเยอรมัน ด้วยก้าวกระโดดแต่ละขั้นที่มั่นคงส่งให้ TREK มีบริษัทลูกตั้งอยู่ทั่วโลก 10 แห่ง รวมทั้งที่ประเทศญี่ปุ่น และประเทศออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังมีเครือข่ายตัวแทนจำหน่ายที่มีคุณภาพทั่วโลกอีกไม่ต่ำกว่า 70 แห่ง ทำให้ TREK กลายเป็นบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายจักรยานที่มีเครือข่ายทั่วโลกมากที่สุด

หลังจากส่ง TREK 2500 สู่ตลาดแล้ว TREK ไม่ได้หยุดการค้นคว้าด้านเทคโนโลยีของการผลิตเฟรมคาร์บอนไฟเบอร์ หลังจากความพยายามหลายครั้งที่จะผลิตเฟรมคาร์บอนไฟเบอร์แบบโมโนค็อก แต่ก็ไม่ผ่านกระบวนการทดสอบตามมาตรฐานที่ตั้งไว้สูงได้ แทนที่ TREK จะท้อถอย กลับยิ่งทุ่มเทให้กับการค้นคว้าอย่างสุดกำลังจนกระทั่งปี 1992 ความมุ่งมั่นก็สำริดผลในที่สุด TREK ได้ส่งจักรยานเสือหมอบรุ่นใหม่ล่าสุด TREK 5200 และ TREK 5500 สู่ตลาด จักรยานทั้งสองรุ่นใช้เทคโนโลยีคาร์บอนที่ทันสมัย OCLV Carbon Technology (Optimum Compaction Low Void) ที่ทำให้น้ำหนักเบา กล่าวกันว่า เทคโนโลยีในการผลิตเฟรมรุ่นใหม่ของ TREK นี้มีมาตรฐานที่สูงกว่ามาตรฐานในการผลิตอากาศยานเสียด้วยซ้ำ จึงเป็นการยกระดับจักรยานที่ออกสายการผลิตของ TREK แท้ ๆ ซึ่งในเวลาอีกไม่กี่ปีต่อมาจักรยานจากสายการผลิตเดียวกันก็ได้รับการพัฒนาเป็นพาหนะให้กับ Lance Armstrong คว้าแชมป์ตูร์ เดอ ฟร็อง ได้เป็นผลสำเร็จ

นับจากปี 1992 ซึ่งเป็นปีแรกที่ TREK ได้นำ OCLV Carbon Technology เข้าสู่ตลาด TREK ก็ไม่ได้รั้งรอที่จะนำเทคโนโลยีนี้มาใช้ในการผลิตเฟรมของเมาเทนไบค์ โดยนำเข้าสู่สายพานการผลิตในปี 1993 ด้วยความมั่นใจในเทคโนโลยี ซึ่งในสมัยนั้นเฟรมที่มีน้ำหนักเพียง 2.84 ปอนด์ หรือ 1.29 กิโลกรัม (เฟรมขนาด 18 นิ้ว) ถือว่าเป็นเฟรมเมาเทนไบค์ที่เบาที่สุดที่ออกจากสายการผลิตสำหรับขายในตลาดจักรยานทั่วไป

12 มี.ค. 2555

การเดินทางกว่า 30 ปี ของจักรยาน TREK ตอนที่ 1

|0 ความคิดเห็น
TREK กว่า 30 ปี กับการพัฒนาที่ไม่มีวันสิ้นสุด

TREK จักรยานแบรนด์นี้แบรนด์นี้เป็นที่รู้จักกันทั่วโลก ถึงแม้จะไม่ได้เป็นคนที่ปั่นจักรยานก็ตาม เพราะจากความโด่งดังของนักปั่นระดับตำนานอย่าง Lance Armstrong เจ้าของตำแหน่งแชมป์จักรยานทางไกลรายการ Tour de France 7 สมัย ผู้ทำให้สายรัดข้อมือหรือ Wristband ได้รับความนิยมไปทุกวงการ TREK ถือกำเนิดขึ้นในปี 1976 โดย Richard (Dick) Burke and Bevel Hogg เริ่มต้นจากโรงงานขนาดเล็กที่เดิมทีเป็นโรงนาในวอเทอร์ลู เมืองแม็ดดิชั่น รัฐวิสคอนซิน ด้วยคนทำงานเพียง 5 คน ร่วมกันผลิตจักรยานแบบทัวร์ริ่งซึ่งเป็นตัวเฟรมใช้เหล็กกล้าในการทำออกจำหน่ายให้กับผู้ที่สั่งซื้อเข้ามา ใครจะคิดจากจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ จะทำให้ TREK กลายเป็นแบรนด์จักรยานที่มีผู้คนรู้จักมากที่สุดแบรนด์หนึ่งของโลก ปัจจุบัน TREK เป็นผู้นำในอุตสาหกรรมจักรยานของโลกที่มีพนักงานรวมกันทั่วโลกมากกว่า 1,800 คน นอกจากนี้ยังมีบริษัทลูกและตัวแทนจำหน่ายในประเทศต่าง ๆ อีกกว่า 100 แห่งทั่วโลก

จากโรงนาเล็ก ๆ แปลงเป็นโรงงาน ด้วยการมีวิสัยทัศน์ที่ยาวไกลบวกกับกระบวนทัศน์ที่มองถึงผลระยะยาว TREK ได้ขยับขยายย้ายเข้าสู่โรงงานที่เป็นโรงงานจริง ๆ ไม่ไกลจากโรงงานแห่งแรกในปี 1980 จากนั้นได้ขยายสายการผลิตจักรยานให้ตรงกับความต้องการของตลาดมากขึ้น จนกระทั่งปี 1982 TREK ได้เปิดตัวจักรยานเสือหมอบรุ่น 750 และ 950 โดยใช้ท่อโครโมลีของเรโนลด์ และโคลัมบัส ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างสูงในสมัยนั้น มาสร้างเป็นเฟรม ด้วยความพร้อมทั้งในเรื่องทักษะ และเทคโนโลยีการผลิต จึงเป็นเรื่องที่ไม่ยากเกินที่จะคาดการณ์กันได้เลยว่า TREK จะเป็นหนึ่งในผู้ที่กระโดดเข้าร่วมวงในการผลิตจักรยานเมาเทนไบค์ยุคต้น ๆ โดยมีดีไซน์เนอร์อย่าง Tom Isaac เป็นผู้ออกแบบเมาเท่นไบค์รุ่นท็อปในยุคนั้นคือรุ่น 850 ที่นักจักรยานในรุ่นต้น ๆ รู้จักกันเป็นอย่างดี


จนย่างเข้าปี 1985 ซึ่งเป็นยุคที่อุตสาหกรรมอวกาศของสหรัฐฯ กำลังเฟื่องฟู TREK ได้นำเทคโนโลยีขั้นสูง ของการยึดข้อต่อด้วยกาววิทยาศาสตร์มาพัฒนาและนำมาใช้กับเฟรมของจักรยานเสือหมอบที่ผลิตจากอลูมิเนียมรุ่นแรกคือ TREK 2000 ซึ่งมีน้ำหนักเบา หลังจากการเปิดตัวจักรยานเสือหมอบของ TREK รุ่นที่ผลิตเฟรมจากอลูมิเนียมซึ่งมีข้อต่อที่ยึดกันไว้ด้วยกาววิทยาศาสตร์ TREK เริ่มเข้าสู่ยุคคาร์บอนไฟเบอร์ โดยเพิ่มทางเลือกที่เบากว่าอลูมิเนียมและมีความนุ่มนวลในการขี่มากกว่าตัวเฟรม สร้างขึ้นด้วยการต่อเชื่อมชิ้นส่วนท่อคาร์บอนไฟเบอร์สามชิ้นหน้าคือท่อบน ท่อล่าง และท่อนั่งเข้าด้วยกับข้อต่ออลูมิเนียมน้ำหนักเบา

ในปี 1987 และปี 1988 TREK ก้าวไปอีกขั้นด้วยการเปิดตัวจักรยานเสือหมอบรุ่น TREK 2500 ที่ใช้ชิ้นส่วนคาร์บอนไฟเบอร์เพิ่มขึ้นอีก 4 ชิ้น ที่ส่วนหลังของเฟรม นับเป็นการก้าวสู่ยุคจักรยานเสือหมอบคุณภาพสูงโดยแท้จริง

21 ก.พ. 2555

เปิดตำนาน 125 ปี จักรยาน Bianchi ตอนที่ 4 (จบ)

|0 ความคิดเห็น

ปี 2002 ทีม Bianchi Coast Union โดย Alex Zulle  ได้แชมป์จากรายการแข่ง Tour of Switzerland

ปี 2003 Jan Ullrih ได้ตำแหน่งที่ 2 ในรายการ Tour de France แต่เขาได้สร้างประวัติศาสตร์ความมีสปิริตของนักกีฬาให้เป็นแบบอย่างด้วยการให้โอกาสคู่แข่งที่กำลังขับเคี่ยวกันเพื่อชิงความเป็นแชมป์เปี้ยน เขาหยุดรอ Lance Armstrong ที่ประสบอุบัติเหตุให้กลับเข้ามาแข่งขันกับเขาต่อทั้ง ๆ ที่เขาสามารถออกนำไปเข้าเส้นชัยได้อย่างง่ายดาย

ปี 2004 Bianchi ฉลองอายุครบรอบ 120 ปี นับเป็นผู้ผลิตจักรยานรายเดียวของโลกที่เก่าแก่ที่สุด และยังเปิดดำเนินการอยู่ ในปีนี้ Julien Absalon ควบ Bianchi กำชัยชนะในสองรายการใหญ่ คือ แชมป์เหรียญทอง MTB Cross Country จากกีฬาโอลิมปิคที่กรุงเอเธนท์ ประเทศกรีซและแชมป์ในรายการ World Championship ที่ประเทศฝรั่งเศส และ Thomas Dietsch ได้แชมป์จากรายการจักรยาน Marathon European Championship ที่ประเทศโปแลนด์ อีกชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของทีม Bianchi Alessio ในปีนี้ก็คือเมื่อ Magnus Backstedt ได้แชมป์ในรายการ Paris Roubaix และ Christian Cominelli จากทีม Bianchi Agos ได้แชมป์ในรายการ Cycle Cross Italian Championship


ปี 2005 โลกได้รู้จักกับแชมป์โลก UCI Pro Tour ของปีนี้ Danilo Di Luca แห่งทีม Liquigas Bianchi เขาชนะสองสเตจใน Giro d’Italia และได้แชมป์จากรายการ Amstel Gold race และ La Flence Wallonne และ Bianchi ได้เป็นสปอนเซอร์หลักให้กับทีม Liquigas จนถึงปี 2007

ปี 2008 จนถึงปี 2010 Bianchi ได้ทุ่มเทเงินทุนและงานวิจัยให้กับรถรุ่นใหม่ ๆ และนำไปทดลองใช้ทีมแข่ง Bianchi Barloword ltd และทีม Bianchi Flaminia และปี 2011 Bianchi ได้ส่ง Oltre รถแข่งสายพันธุ์ใหม่ที่ใช้เวลาในการพัฒนาและวิจัยมากว่า 3 ปีเต็ม ให้กับทีม Andoni ลงประเดิมคว้าชัยในสนามแรกของปี Tour de Langawi และส่งให้ Rujano แห่งทีม Andoni ชนะในสองสเตจใน Giro d’Italia จากความสำเร็นในครั้งนี้ในปี 2012 Bianchi Oltre ได้รับเลือกให้เป็นรถประจำทีม Vacancolie สำหรับการแข่งใน UCI Pro Tour ของปี 2012 และ 2013 และทีม Andoni Giocattoli ใช้เป็นรประจำทีมสำหรับปี 2012 อีกด้วย และล่าสุด Oltre จะเป็นรถสำหรับทีมแข่งใหม่ล่าสุดที่ได้ประเทศ Columbia เป็นสปอนเซอร์อีกด้วย

15 ก.พ. 2555

เปิดตำนาน 125 ปี จักรยาน Bianchi ตอนที่ 3

|0 ความคิดเห็น
ขณะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดีอุปสรรคครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อประเทศอิตาลี่ต้องเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง สงครามครั้งนี้เป็นเหตุให้โรงงานของ Bianchi ถูกทำลายจากการทิ้งระเบิดของฝ่ายพันธมิตร โรงงานที่ใช้ในการผลิตจักรยานเสียหายโดยสิ้นเชิง แต่ในปี 1946 โรงงานของ Bianchi ได้กลับคืนฟื้นขึ้นมาใหม่อีกครั้งหลังมหาสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่เป็นที่น่าเสียใจอย่างยิ่งที่ Edoardo Bianchi ได้เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปีนี้เช่นกัน แต่กิจการของเขาก็ได้รับการดูแลและสืบทอดต่อมาโดยสมาชิกในครอบครัว

ปี 1949 ทีมแข่งจักรยาน Bianchi ที่นำโดย Fausto Coppi ได้สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้กับโลกจักรยานด้วยการเป็นนักแข่งคนแรกของโลกที่ได้ครองแชมป์ในรายการแข่ง Tour de France และ Giro d’Italia ได้ในปีเดียวกัน และพ่วงด้วยการเป็นแชมป์ในรายการ World Championships อีกด้วย ในปี 1952 Coppi ตอกย้ำความยิ่งใหม่ให้ Biachi อีกครั้งด้วยการคว้าแชมป์ทั้ง Tour de France และ Giro d’Italia ได้ในปีเดียวกันเป็นครั้งที่สอง ได้รับการยกย่องให้เป็นทีมแข่งที่ดีที่สุดในเวลานั้น

ในปี 1965 โลกได้รู้จักกับ Felicia Gimondi แห่งทีม Bianchi ที่สามารถครองแชมป์ Tour de France ได้ในปีนี้ ในอีกสองปีต่อมา 1967 Gimondi ก็คว้าแชมป์ใน Giro d’Italia ได้เป็นผลสำเร็จ ปี 1973 Felicia Gimondi เป็นแชมป์อีกครั้งในรายการ World Championships ปี 1980 กิจการของ Bianchi ได้ร่วมเข้ากับบริษัทจักรยานยนต์ยักษ์ใหญ่ของอิตาลี่ Piaggio Grop

หลังจากที่ Bianchi ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงในยุโรปก็เริ่มขยับขยายมาตั้งสาขาในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกในปี 1981 ปี 1982 Bianchi เปิดสายการผลิต จักรยาน BMX ออกจำหน่ายในยุโรปเป็นครั้งแรก และปี 1984 เริ่มสายการผลิตจักรยานเสือภูเขาออกจำหน่ายในอเมริกาและยุโรปเป็นครั้งแรก

ต่อมาในปี 1985  Bianchi ได้ผลิตรถที่ชื่อว่า Centernario เพื่อเฉลิมฉลองในวาระครบรอบ 100 ปีของ Edoardo Bianchi เป็นรถที่นักสะสมต้องหามาประดับบารมีไว้อีกคัน ซึ่งรถทั้งคันใช้สีพิเศษ Black nickel-plate ผลิตออกมาในจำนวนจำกัดเป็น Limited Edition

ปี  1986 ทีม Bianchi โดย Moreno Argentin คว้าแชมป์ในรายการ World Championships ปี 1987 Bianchi ได้เข้าชื้อกิจการของ Puch ซึ่งเป็นผู้ผลิตจักรยานรายใหญ่ของประเทศออสเตรีย

ปี 1991 นักแข่งเสือภูเขา Bruno Zenchi ใช้รถ Bianchi คว้าแชมป์ในรายการ MTB World Championships ในประเภทดาวน์ฮิลล์ได้เป็นครั้งแรก

ปี 1992 Gianni Bugno ของทีม Bianchi ก็ได้แชมป์ในรายการ World Championships ได้อีกครั้ง

ปี 1993 นักแข่งเสือภูเขา Dario Acquaroli สามารถกำชัยชนะในทีม Bianchi ด้วยการเป็นแชมป์ในรายการ MTB World Championships ประเภทครอสคันทรีได้เป็นครั้งแรกอีกเช่นกัน 

ปี 1995 Bianchi ได้สร้างมิติใหม่ให้กับนักจักรยานโดยออกรถต้นแบบ City Project สำหรับใช้ในเมืองที่ชื่อว่า Spillo

ปี 1997 Bianchi ได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทยักษ์ใหญ่ของยุโรป Cycle Europe A.B. Group ที่มี Mr.Salvatore Grimaldi เป็นเจ้าของ

ต่อมาในปี 1998 อีกครั้งที่โลกจักรยานต้องจารึกไว้เมื่อ Marco Pantani สามารถคว้า 2 แชมป์ได้ในปีเดียวกันทั้งในรายการ Tour de France และ Giro d’Iltalia และนักแข่งอีกคนของทีม Stefano Grazelli  คว้าแชมป์ในรายการ Tour of Switzerland และทีมเสือภูเขาของ Bianchi ที่มี Marco Velo ชนะในรายการ Italian Time Trial  พร้อม ๆ กับทีมเสือภูเขา Bianchi-Martini สามารคว้าแชมป์ในสนามย่อย ๆ มาได้อีกหลายสนาม

ปี 2000 ปีทองของทีมจักรยานเสือภูเขา Bianchi-Motorex เมื่อ Jose Hermida คว้า 3 แชมป์มครองในปีเดียวกัน ในปีนี้เอง Bianchi ได้มอบหมายให้ Felicia Gimondi อดีตแชมป์โลกจักรยานมาทำทีมแข่งจักรยานเสือภูเขาและเขาได้รับเด็กหนุ่มชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ Julien Absalon เข้าร่วมทีมต่อมาในปี 2001 ทีมแข่งจักรยานเสือภูเขาของ Bianchi สามารถคว้าแชมป์ในรายการ European Championships โดย Jose Hermida และ Julien Absalon ได้แชมป์ในรุ่น U23 ของรายการ MTB World Cup และรายการ France Cup

12 ก.พ. 2555

เปิดตำนาน 125 ปี จักรยาน Bianchi ตอนที่ 2

|0 ความคิดเห็น
ปี 1899 กับก้าวแรกของการแข่งขันจักรยาน ครั้งแรกของโลก Gran Prix of Paris World Championship นักแข่งคนแรกของ Bianchi คือ Giovanni Tommaselli ลงแข่งขันครั้งนี้ด้วยรถจักรยาน Bianchi เขาได้คว้าชัยชนะมาครองและการแข่งขันรายการนี้คือต้นกำเนิดของการแข่งจักรยานทางไกลที่โด่งดังในวันนี้อย่าง Tour de France ด้วยความโดดเด่นของนวัตกรรมที่นับว่าก้าวหน้ามากในยุคนั้น ทำให้รถจักรยาน Bianchi ได้รับรางวัลเหรียญทองจากงานแสดงสินค้าในเมืองมิลานในปี 1900


ต่อมาในปี 1901 ก็ได้รับรางวัลเหรียญทองจากงานแสดงสินค้าที่ Bologan Trade Fair และรางวัล Grand Prix Awarded จากงานแสดงสินค้าในกรุงโรม ด้วยรางวัลที่ได้รับมามากมายทำให้ธุรกิจจักรยานของ Bianchi ได้ก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็ว และเป็นจุดกำเนิดของกิจกรรมกีฬาแบบใหม่ในอิตาลี่ ที่ให้ทั้งความสนุกสนานในการเดินทางทั้งในเมืองและชนบท นอกจากนี้ยังเป็นการออกกำลังกายได้ในเวลาเดียวกัน ในปี 1911 รายการแข่ง Giro d’italia ได้กำเนิดขึ้น และ Carlo Galitti แห่งทีม Bianchi ก็กำชัยชนะในรายการนี้มาได้

ต่อมา Bianchi ได้ขยายธุรกิจไปสู่แขนงอื่นด้วยการผลิตรถสามล้อติดเครื่องยนต์ จักรยานยนต์และรถยนต์ตามกระแสของอุตสหกรรมยานยนต์ ที่กำลังก่อกระแสอย่างร้อนแรงในยุคเริ่มต้น แต่สายการผลิตจักรยานก็ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ในปี 1905 กิจการของ Bianchi ได้เติบใหญ่และได้เปลี่ยนรูปแบบการบริหารมาเป็นบริษัทผู้ผลิตยานพาหนะทั้งจักรยานและรถยนต์อย่างเต็มรูปแบบภายใต้ชื่อ Edoardo Bianchi & Co มีคณะกรรมการบริหารทั้งหมด 7 คน โดยมี Edoardo Bianchi เป็นประธานผู้บริหาร กิจการได้ขยายและเติบโตไปได้ด้วยดีจนกระทั่งปี 1914 ประเทศอิตาลี่ได้เข้าสู่มหาสงครามโลกครั้งที่ 1 Bianchi ได้รับการว่าจ้างจากทางกองทัพให้ผลิตจักรยานสำหรับทหารราบกว่า 30,000 คันเพื่อใช้ในการรบและไม่นับรวมจักรยานที่ชื่อ Bersagliera สำหรับทหารที่มีช็อคหลังกันสะเทือน ทั้งยังสามารถพับเก็บติดตัวไปด้วยได้ และยังสามารถบรรทุกยุทโธปกรณ์ในการรบได้อีกด้วย นับเป็นจักรยานพับและจักรยานฟูลซัสรุ่นแรกของโลก ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1

ในปี 1915 Bianchi ได้เริ่มต้นหันมาทำจักรยานสำหรับแข่งขันอย่างเต็มตัว โดยผลิตจักรยานรุ่น M ออกมาให้นักแข่งชุดแรกของทีม Bianchi คือ Costante Girardengo และ Tano Belloni โดยมี Erminio Cavedini เป็นผู้จัดการทีม ลงแข่งในรายการ Milano-Sanremo ซึ่งการแข่งครั้งนี้ Bianchi ก็ได้รับชัยชนะ


หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลงทวีปยุโรปก็ต้องประสบกับภาวะเศรษฐกิจถดถอยอย่างรุนแรง ทำให้โรงงานประสบปัญหาชะงักงันในการผลิตแต่ Bianchi ก็ยังสามารถประคับประคองกิจการของเขาให้ผ่านพ้นมาได้ มาจนถึงปี 1935 Edoardo Bianchi ได้นำเอาระบบการเปลี่ยนเกียร์ของจักรยานแบบใช้ก้านโยกที่ประดิษฐ์คิดค้นโดย Tulio Campagnolo มาใช้เป็นคนแรก และระบบเกียร์นี้ได้เป็นต้นแบบของจักรยานเสือหมอบยุคใหม่ที่เรารู้จักกันดีในชื่อ Campagnolo และช่วยให้ Giuseppe Olmo นักแข่งชื่อดังสามารถทำลายสถิติเก่าและสร้างสถิติใหม่ของระยะทางในการปั่นในเวลา 1 ชั่วโมงได้เป็นผลสำเร็จในปีนี้อีกด้วย

ในช่วงปี 1939 ทีมแข่งจักรยานของ Bianchi ได้คว้าชัยชนะในหลายรายการในอิตาลี่ ปี 1940 เป็นจุดเปลี่ยนประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญของ Bianchi ที่เขาสร้างชื่อเสียงด้วยชัยชนะ ในรายการแข่งครั้งสำคัญด้วยการเป็นแชมป์ของรายการแข่ง Giro d’italia ได้เป็นครั้งแรก และตอกย้ำด้วยการเป็นแชมป์ของรายการนี้ในปี 1942 อีกด้วย...

9 ก.พ. 2555

เปิดตำนาน 125 ปี จักรยาน Bianchi ตอนที่ 1

|0 ความคิดเห็น
จักรยาน Bianchi สุดยอดจักรยานของอิตาลี่

จักรยาน Bianchi
Bianchi จักรยานแบรนด์นี้เป็นที่รู้จักกันดีของนักปั่นทั่วโลก Edoardo Bianchi คือผู้ให้กำเนิดจักรยาน Bianchi ที่โด่งดังมาจนถึงทุกวันนี้ Edoardo Bianchi เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1865 ในซอยแคบ ๆ ข้างโบสถ์ Duomo ในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี่ ด้วยความที่ครอบครัวมีฐานะยากจนทำให้เขาถูกนำไปเลี้ยงดูในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในเมืองมิลานจนเติบใหญ่ ถึงกระนั้นในวิกฤติก็ยังมีโอกาส เพราะที่นี่เป็นที่ ๆ เขาได้รับการศึกษาขั้นต้นและวิชาช่าง เขาได้รับการฝึกฝนทางด้านงานช่างตั้งแต่อายุเพียง 7 ขวบ นับได้ว่าเป็นก้าวแรกที่เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขาตั้งแต่นั้นมา

พอย่างเข้าสู่วัยรุ่นเขาถูกส่งตัวไปทำงานในโรงงานด้วยค่าแรงที่ถูกแสนถูก แต่โรงงานนั้นก็เป็นที่ที่เขาได้ฝึกฝนทักษะและเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากงานช่างที่เขาถนัด จวบจนอายุได้ 20 ปี ในปี 1885 หนุ่ม Bianchi ได้ตัดสินใจเดินออกมาจากชีวิตหนุ่มโรงงานออกมาทำร้านรับซ่อมลูกปืนสำหรับรถลาก กระดิ่งประตู โดยเปิดร้านอยู่ที่บ้านเลขที่ 7 ถนน Via Nirone ในเมืองมิลานด้วยความเป็นคนพิถีพิถันบวกกับฝีมือด้านงานช่างที่ได้สั่งสมมาตั้งแต่วันเด็ก เขาจึงเลือกแต่วัสดุดี ๆ มาทำให้ลูกค้าที่นำของมาซ่อมจนทำให้เลื่องลือกันไปปากต่อปากถึงร้านของเด็กหนุ่ม Bianchi ในเวลานั้นรถจักรยานที่ทำโดย Ernest Michaux นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส แบบที่มีล้อไม่เท่ากันล้อหน้าใหญ่ล้อหลังเล็ก ได้ถูกนำมาใช้ในเมืองมิลาน ซึ่งรถจักรยานรุ่นแรก ๆ ล้อจะทำจากไม้และที่นั่งก็อยู่สูงทำให้ใช้งานได้ค่อนข้างลำบาก ทำให้เขามีความคิดว่าน่าจะปรับปรุงแบบให้ง่ายต่อการใช้งานมากขึ้น ดังนั้นเขาจึงออกแบบรถคันแรกของเขาเองโดยการลดขนาดของล้อหน้าให้เล็กลงเท่ากันกับล้อหลัง พร้อมกับใส่ชุดโซ่และบันไดขับล้อหลังที่ออกแบบใหม่โดย Vincent นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศสอีกคน และนี่คือจุดกำเนิดของจักรยานยุคใหม่ที่ต่อมากลายเป็นต้นแบบให้กับคนอื่นนำไปทำตามแบบของเขา
Edoardo Bianchi
ความคิดสร้างสรรค์ยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น เขาได้ดัดแปลงใส่ชุดลูกปืนเข้าไปที่คอทำให้รถจักรยานสามารถบังคับเลี้ยวได้ง่ายขึ้นและใช้เฟรมแบบใหม่ รูปสามเหลี่ยมอันเป็นต้นกำเนิดของเฟรมรูปเหลี่ยมเพชรของจักรยานในยุคปัจจุบันนี้ ต่อมาในปี 1888 Bianchi ได้ปรับปรุงจักรยานของเขา ให้ก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นด้วยการนำเอายางที่พองลมได้มาหุ้มล้อของจักรยาน (Air Filled Rubber Tires) ซึ่งคิดค้นโดยนักประดิษฐ์ชาวสกอตแลนด์ชื่อ John Boyd Dunlop (ผู้ให้กำเนิดยาง Dunlop ในปัจจุบัน) ด้วยความคิดนี้ทำให้รถจักรยานของเขาสามารถวิ่งได้เร็วขึ้น นุ่มขึ้นและไม่มีเสียงดังให้เป็นที่รำคาญอีกต่อไป และพร้อม ๆ กันกับที่เขาตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่ใหม่ที่ถนน Via Bertani เพื่อขยายสายการผลิตจักรยานและส่งออกขายอย่างเป็นล่ำเป็นสันด้วยความแปลกใหม่และความทันสมัยในเวลานั้นทำให้จักรยานของ Bianchi ได้รับความนิยมจากลูกค้าอย่างท่วมท้น ทำให้ตัดสินใจขยายโรงงานเพิ่มขึ้นอีกในเวลา 5 ปี ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ถนน Via Borgetto ความนิยมในจักรยาน Bianchi ได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนทำให้รถ Bianchi ได้รับรางวัลเหรียญทองจากงานแสดงสินค้า Milan’ Esposizioni Riunite และรางวัล Testimonial of Merit จากงาน Expositional International du Salon de Cycles ที่กรุงปารีสประเทศฝรั่งเศส

จักรยาน Bianchi
ในปีต่อมาเขาได้รับเชิญจากสมเด็จพระราชินี Margherita ได้ทรงขอให้ Bianchi เปิดสอนการปั่นจักรยานขึ้นในพระราชวัง Monza โดยเขาได้ทำจักรยานขึ้นถวายต่อสมเด็กพระราชินี ซึ่งพระองค์ท่านได้พระราชทางสีเขียวให้เป็นสีของจักรยาน Bianchi เป็นครั้งแรกโดยใช้สีเขียวของพระเนตรของพระธิดาเจ้าหญิง Celeste (ซีเลสเต้) และเขาได้ใช้สีเขียวนี้เป็นสีประจำตัวของจักรยาน Bianchi มาตั้งแต่บัดนั้นจวบจนถึงทุกวันนี้ด้วย ความสำเร็จในครั้งนี้ทำให้เจ้านายพระองค์อื่น ๆ ได้หันมาสนใจการปั่นจักรยานตามอย่างพระราชินีเช่นกัน ด้วยความดีความชอบในครั้งนี้ทำให้ในปี 1895 กษัตริย์ อัลเบอร์โต้ ได้พระราชทางเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในลำดับที่ 969 นอกจากนี้ยังแต่งตั้งให้ Edoardo Bianchi เป็นผู้ผลิตจักรยานประจำพระราชวังอย่างเป็นทางการ และพระราชทางพระบรมราชานุญาตให้ใช้สัญลักษณ์ของราชวงศ์ คือตรานกฟีนิกซ์กับมงกุฎเพชรเป็นเครื่องหมายประทับบนรถของ Bianchi ทุกคันจนถึงทุกวันนี้

ที่มา: นิตยสาร RACE BICYCLE

19 ก.ย. 2554

เจาะตำนานช็อคอัพระดับโลก “Marzocchi”

|0 ความคิดเห็น
ในวงการมอเตอร์สปอร์ตเก่าแก่ของประเทศอิตาลี Ferrari, Lamborghini, Ducati ต่างเป็นชื่อที่เราคุ้นหูเป็นอย่างดีและหนึ่งในนั้นที่ขาดไม่ได้คือ Marzocchi ย้อนหลังไปกว่า 60 ปี ในปี 1949 สองพี่น้องอิตาเลียนนาม Stefano และ Guglielmo Marzocchi ได้ก่อตั้งบริษัท Marzocchi Spa ขึ้นซึ่งในปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในฐานะของผู้ผลิตระบบกันสะเทือนสำหรับจักรยานเมาเท่นไบค์และมอเตอร์ไซค์ชั้นนำเจ้าหนึ่งของโลก สองพี่น้อง Marzocchi ได้เริ่มอาชีพแรกของพวกเขาด้วยการเป็นดีไซเนอร์ให้กับบริษัทชื่อดังอย่าง Ducati แต่หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้เริ่มเล็งเห็นว่าการสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของตัวเองนั้นคือจุดมุ่งหมายที่แท้จริง

หลังจากประสบความสำเร็จจากการออกแบบและผลิตรถมอเตอร์ไซค์มาเป็นระยะเวลาหลายปี สองหนุ่มอิตาเลียนก็ได้ตัดสินใจที่จะทำระบบกันสะเทือนแบบไฮดรอลิคเป็นตัวกำหนดอนาคตของ Marzocchi ในช่วงปลายยุค 50 Marzocchi ได้เริ่มเป็นที่รู้จักกันในฐานะของระบบกันสะเทือนที่ได้รับความไว้วางใจจากบริษัทชื่อดังต่าง ๆ อย่างเช่น Ducati, BMW, Cagiva, KTM and Aprillia โดย Stefano และ Guglielmo ให้คำนิยามกับผลิตภัณฑ์ของพวกเขาว่า “Performance without compromise” หรือถ้าจะให้แปลเป็นไทยง่าย ๆ ก็น่าจะใช้คำว่า “เด็ดขาดในทุกสมรรถนะ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันว่าผลิตภัณฑ์ทุกชิ้นของ Marzocchi นั้นได้รับความนิยมและเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลกทั้งด้านการผลิต สมรรถนะและรูปลักษณ์
ในระหว่างช่วงปลายของยุค 80 Marzocchi เริ่มตอบสนองต่อความต้องการของตลาดวงการระบบกันสะเทือนของเมาเท่นไบค์ ผู้บริโภคทั้งหลายเริ่มเรียกร้องหาระบบกันสะเทือนสำหรับล้อหน้าให้กับเมาเท่นไบค์ของพวกเขา และในที่สุด Marzocchi ก็ได้เปิดตัวระบบกันสะเทือนหน้าสำหรับเมาเท่นไบค์ซึ่งยังเป็นตัว prototype ในปี 1989 หลังจากนั้นในปี 1995 Marzocchi ก็ได้นำช็อคอัพตัวแรกนาม Bomber ออกสู่ตลาด

Technical Department

ที่ฝ่ายเทคนิคของ Marzocchi ครบครันด้วยอุปกรณ์และเครื่องมือต่าง ๆ ที่ล้ำสมัยสำหรับใช้ในการออกแบบและพัฒนา (3DCAD) และด้วยอุปกรณ์เหล่านี้ทำให้ Marzocchi สามารถที่จะทำการออกแบบผลิตและทดสอบผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ รวมไปถึงแก้ไขปัญหาที่เกิดกับผลิตภัณฑ์ได้อย่างสมบูรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้ช่วยทุ่นเวลาในการคัดสรรค์วัตถุดิบและลดการผิดพลาดทางการผลิตได้อย่างรวดเร็วทำให้กระบวนการในการผลิตสามารถทำได้รวดเร็วและสมบูรณ์ขึ้น

ผลิตภัณฑ์ของ marzocchi ทุกชิ้นได้รับการทดสอบอย่างละเอียดภายในบริษัท ผลิตภัณฑ์ต้นแบบจะถูกทำการทดสอบความแข็งแรงด้วยแท่นทดสอบแบบต่าง  ระบบไฮดรอลิคจะถูกทำการทดสอบโดยเครื่องทดสอบระบบการปรับแต่งการทำงานต่าง ๆ ของช็อคอัพ ในระหว่างการทดสอบซึ่งดำเนินการโดยผู้เชี่ยวชาญ อุปกรณ์ทันสมัยต่าง ๆ จะถูกนำมาติดตั้งที่ตัวจักรยานเพื่อช่วยในการหาข้อสรุปที่ดีที่สุดตั้งแต่ปี 1970 เป็นต้นมาทางฝ่ายเทคนิคของ Marzocchi ได้ก้าวเข้าสู่การแข่งขันระดับโลกโดยมีจุดมุ่งหมาย เพื่อค้นหาและทำการทดสอบเพื่อให้ได้มาซึ่งการแก้ปัญหาให้กับการปรับปรุงผลิตภัณฑ์ แท้จริงแล้วประสบการณ์ที่ได้จากการแข่งขันนั่นเองที่เป็นการพัฒนาความคิดและจุดเริ่มต้นให้กับช็อคอัพรุ่นใหม่ ๆ ต่อไป

15 มิ.ย. 2554

แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 2

|0 ความคิดเห็น

แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 2


การเริ่มธุรกิจของแอร์เนสโตนับว่าถูกจังหวะ เมื่อเป็นปีที่เพื่อนร่วมชาติชาวอิตาเลียนสร้างความยิ่งใหญ่ไว้ได้มากทั้งระดับชาติและระดับสากล รางวัลเปรมิโอ ลา รินาสเชนเต คอมปัสโซ โดโร ที่มอบให้สุดยอดนวัตกรรมการออกแบบอุตสาหกรรมได้ถูกมอบเป็นครั้งแรกให้ มาร์โค นิสโซลี ผู้สร้างพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้วแบรนด์โอลิเวตตีและจักรเย็บผ้า แบรนด์ เนคคี ปี 1954 นั้นเช่นกันที่ จินา ลอลโลบริจิดา สุดยอดดาราหญิงชาวอิตาเลียนกำลังโด่งดัง ภาพยนตร์เรื่อง ลา สตราดา จากฝีมือกำกับของ เฟรเดอริโก เฟลลินี ขึ้นจอเงินเป็นครั้งแรก ในขณะภาพยนตร์เรื่อง คอมมีเดีย อัลลิตาเลีย ได้ส่งให้ดาราอย่าง อัลแบร์โต ซอร์ดี ดังเป็นพลุแตก


ในวงการกีฬานั้นเล่า อาร์เจนติเน ฮวน มานูเอล ฟันจิโอ คือนักแข่งรถมือฉมัง ที่ต้องต่อสู้กับทั้งนักแข่งชาติเดียวกันคือ อัลแบร์โต อัสคารีม อุมแบร์โต มากลิโอลีม จูเซ็ปเป ฟารินา และไมค์ ฮอว์ธอร์น จากอังกฤษเพื่อชิงความยิ่งใหญ่ในฐานะแชมป์ฟอร์มิวล่า 1 ทีมฟุตบอลอินเตอร์ มิลานเช่น ยูเวนตุสหมอบราบคาบ ได้ครองตำแหน่งแชมป์ในกัลป์โซ เซเรียอา แต่กลับไปได้ไม่สวยนักกับการแข่งฟุตบอลโลกในสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อทีมชาติอิตาลีโดนเจ้าบ้านถล่มเสียฟอร์ม 2 ประตูต่อ 1 ต้องกลับบ้านอย่างหงอย ๆ ในรอบแรก

แต่ในปีเดียวกันนี้ที่ จิโน บาร์ตาลี ผู้กลายเป็นตำนานของวงการจักรยานอิตาเลียนกำลังอยู่ในช่วงขาลง หลังจากเจ็บหนักในอุบัติเหตุรถยนต์ชนเมื่อปี 1953 และการดวลครั้งประวัติศาสตร์ที่แทบจะแบ่งอิตาลีออกเป็นสองฝ่ายกลายเป็นแค่ความทรงจำ ฟิออเรนโซ มังงี ตั้งทีมจักรยานที่ผู้อุปถัมภ์ไม่ได้มีกิจกรรมใด ๆ เกี่ยวกับจักรยานเลยชื่อทีมนีเวีย-ฟุค


ปรากฎการณ์ด้านกีฬาที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กันในปี 1954 ประจวบเหมาะกับการเริ่มกิจการจักรยานของ แอร์เสโต โคลนาโก ทำให้มันดำเนินไปได้ค่อนข้างสวย โคลนาโกผู้มีประสบการณ์เพียบอยู่แล้ว จนเป็นที่เลื่องลือจากการเป็นช่างจักรยาน ได้ความรู้ในการสร้างเฟรมจักรยานแข่งมาจากบริษัท กลอเรียเดิมที่เริ่มต้นอาชีพ เศรษฐกิจช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่เติบโตเร็วก้าวกระโดด เพราะชาวอิตาเลียนมีเงินในกระเป๋ามากขึ้น จึงให้ความสนใจต่อแบรนด์จักรยานใหม่ของตัวเองกันมาก เพราะอิตาลีเป็นประเทศคลั่งจักรยานไม่น้อยหน้าชาติไหนในยุโรปอยู่แล้ว จึงไม่แปลกที่สร้างจักรยานออกมาแล้วขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

แล้วปรากฎการณ์ครั้งสำคัญที่สร้างชื่อให้โคลนาโกก็มาถึงในปี 1960 เมื่อ ลุยจี อาริเอนตี คว้าเหรียญทองได้ในการแข่งโอลิมปิคที่กรุงโรม และจักรยานที่เขาใช้ก็ไม่ใช่แบรนด์ไหนนอกจากโคนาโกหลังจากนั้นเป็นต้นมาตลอดทศวรรษที่ 1960-70 แอร์เนสโต โคลนาโก และโรงงานของเขาที่หมู่บ้านคัมบิอาโกก็เป็นที่รู้จัก ในฐานะหนึ่งในผู้สร้างเฟรมจักรยานแข่งคุณภาพสูงที่นักกีฬาทั้งในและนอกประเทศต้องเรียกหา

การหนีคู่แข่งให้ได้ว่ายากแล้วการหนีตัวเองยิ่งยากกว่า โคลนาโก ทำสำเร็จอีกครั้งด้วยการสร้างเฟรมเหล็กเบาเป็นพิเศษให้ เอ็ดดี้ แมร์กซ์ นักจักรยานฝีเท้าฉกาจชาวเบลเยี่ยมใช้ในปี 1972 ผลคือ แมร์กซ์สามารถทำลายสถิติโลกประเภทหนึ่งชั่วโมงได้สำเร็จ จักรยานคันนี้เลยถูกนำไปตระเวนตั้งแสดงทั่วโลก รวมทั้งตั้งแสดงอยู่ในสถานีรถไฟใต้ดินกรุงบรัสเซล เอ็ดดี้บอกว่าเขาไม่เคยคิดจะขายมันเลย แต่ได้บริจาคให้พิพิธภัณฑ์แทน 


ประวัติการณ์ต่อมาคือการผลิตเฟรมเหล็ก (โคลัมบัส ทิวบ์) ให้สุดยอดนักจักรยานอีกคนของอิตาลีคือ จูเซ็ปเป ซารอนนี ชนะการแข่งขันแชมป์โลกประเภทจักรยานอาชีพได้สำเร็จ ถึงจักรยานจะเป็นส่วนประกอบและผู้ขับขี่เคลื่อนมัน คือคนก็จริง จักรยานเบา ๆ และเข้ากับสรีระก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้นักแข่งชนะได้ ทศวรรษที่ 1970 – 80 ซูเปอร์ คือหนึ่งในสุดยอดเฟรมแข่งระดับไฮเอนด์ของโคลนาโก ช่วงเวลาเดียวกันนี้เองที่โคลนาโกส่งเฟรมรุ่น มาสเตอร์ และต่อมาเมื่อพัฒนาเทคโนโลยีได้ถึงระดับก็ส่ง มาสเตอร์ – ไลต์ ออกสู่ตลาดอีกรุ่น  นอกจากตัวเฟรมแล้วในช่วงเวลาเดียวกันนี้ยังผลิตตะเกียบแบรนด์ พรีซิซา (Precisa) ออกจำหน่ายคู่กัน ความพิเศษของพรีซีซาคือมันเป็นตะเกียบหน้าขาตรง นี้มีเหตุผลคือแทนที่จะให้ตะเกียบโค้งงอนออกด้านหน้าก็ให้มันทำมาเสียตั้งแต่ที่บ่าตะเกียบแทน ส่วนขาที่ตรงนั้นก็ยังทำหน้าที่ดูดซับแรงกระแทกจากถนนที่ส่งขึ้นมาได้เหมือนเดิม แต่ที่ดีกว่าคือความตรงทำให้สปริ้นต์เร่งฝีเท้าเพิ่มความเร็วได้ดียิ่งขึ้น ด้วยการออกแบบอันล้ำสมัยของโคลนาโกในเวลานั้น พริซีซาจึงเป็นทั้งตะเกียบของสปริ้นเตอร์และตะเกียบที่เบาที่สุด มันเป็นตะเกียบเหล็กกล้าแต่กลับแข็งแรงและเบากว่าตะเกียบอลูมินั่มหรือแม้แต่คาร์บอนร่วมสมัยในขณะนั้น กระนั้นรูปทรงของตะเกียบตรงยังเป็นที่นิยมใช้ต่อมาจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะตะเกียบสร้างด้วยวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์


เมื่อกิจการไปได้สวย เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก โคลนาโกก็สนับสนุนทีมจักรยานต่าง ๆ เพื่อสร้างชื่อจากการแข่งในระดับโลกและระดับภูมิภาค บริษัให้การสนับสนุนทีมจักรยานมาตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ด้วยการเป็นกลไกขับเคลื่อนทีมโมลเตนี ที่นักจักรยานนามกระเดื่อง เอ็ดดี้ แมร์กซ์, จูเซ็ปเป ซารอนนี ควบโคลนาโกเข้าเส้นชัยตลอดเวลาที่ยังแข่งจักรยานอาชีพ จนถึงปัจจุบันที่ยังคงสนับสนุนทีมจักรยานอิตาเลียนอยู่สม่ำเสมอ เห็นได้จากแกรนด์ทัวร์ทั้งสามรายการ และในรายการแข่งจักรยานใหญ่ ๆ ทั้งในยุโรปและอเมริกา


ในตอนต่อไปจะนำบทสัมภาษณ์ของ แอร์เนสโก โคลนาโก มาลงให้ได้อ่านกันครับ ..




บทความที่เกี่ยวข้อง:

>> แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 1

แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 1

|0 ความคิดเห็น
แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 1


ถ้าคุณเป็นคนชอบความเร็วทางเรียบ แน่นอนว่าคุณต้องชอบขี่จักรยานถนน หรือ เสือหมอบ ไม่ว่าคุณจะขี่จักรยานแบรนด์ใด ไม่ว่ามันจะเป็นแบรนด์ไต้หวัน อิตาเลียน หรืออเมริกา ชื่อในภาษาอิตาเลียนที่คุ้นเคยคงหนีไม่พ้น เบียงคี (Blanchi), คัมปานโญโล (Campagnolo), บาตากลิน (Bataglin) และอื่น ๆ แต่ที่โดนเด่นมานานและยังเป็นดาวค้างฟ้าอยู่คงไม่มีชือใดที่ชวนให้นึกถึงได้อีกนอกจาก โคลนาโก (Colnago) บริษัทผู้สร้างเฟรมจักรยานอันเก่าแก่สัญชาติอิตาเลียนที่ยังคงสร้างประวัติศาสตร์ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นสังเวียนแบบคลาสสิค (แข่งจบภายในวันเดียว) สเตจเรซ (แข่งทางไกลเป็นสเตจติดต่อกันทีละหลายวัน ทำนองเดียวกับแกรนด์ทัวร์ คือ ตูร์ เดอ ฟร็องซ์, จิโร ดิตาเลีย, และบวล ตา อาเอสปานญา) ถ้าคุณชอบขี่จักรยานเสือหมอบ การบอกว่าไม่รู้จักแบรนด์โคลนาโกก็เหมือนกับการบอกให้ใคร ๆ รู้โดยไม่ตั้งใจว่าตัวเองไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ของเสือหมอบนั่นเอง และต่อไปนี้คือเรื่องราวตลอดเวลาเกือบ 60 ปีของโคลนาโก ตั้งแต่เริ่มก่อร่างสร้างตัวจนถึงปัจจุบัน


ตำนานแห่งความยิ่งใหญ่ของ Colnago เริ่มต้นขึ้นเมื่อเกือบแปดสิบปีก่อน เมื่อ แอร์เนสโต โคลนาโก ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปี 1932 ที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อคัมบิอาโก ทางตอนเหนือของอิตาลีใกล้เมืองมิลาน ดินแดนแห่งแฟชั่นและศิลปะ เมื่อโตขึ้นถึงวัยที่พอขี่จักรยานได้ พ่อแม่ของแอร์เนสโตจึงมอบจักรยานคันแรก ให้กับเขา มันมีสีดำและถูกตั้งชื่อว่า แปร์ตา (Perla) และด้วยจักรยานคันแรกนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นความยิ่งใหญ่ที่สืบต่อมา เมื่อมีคนพบเห็นแอร์เนสโตก็ต้องมีแปร์ลาอยู่ข้างกาย

เมื่อมีจักรยานก็ต้องแข่ง เป็นเรื่องธรรมดาของชายหนุ่มอิตาเลียนที่อยู่ในประเทศซึ่งคลั่งกีฬาจักรยาน รักการขี่จักรยานไม่เป็นรองใครในยุโรป ชีวิตของการแข่งจักรยานของแอร์เนสโต เริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อเขามีอายุสิบห้าปี จากการแข่งในรายการค็อปปากาเบลลินี แล้วหลังจากนั้นก็ตามด้วยชัยชนะในการแข่งขันรายการน้อยใหญ่อีกถึงสิบสองครั้ง แต่โชคกลับไม่เข้าข้างชายหนุ่มจากคัมบิอาโก เมื่อเขาล้มในการแข่งขันรายการหนึ่ง ขาที่หักทำให้จำต้องนอนนิ่ง ๆ และเคลื่อนไหวไปไหนไกล ๆ ไม่ได้ต่อมาอีกห้าสิบวัน เรื่องขี่จักรยานคงไม่ต้องพูดถึง เขาเริ่มสร้างล้อให้บริษัทกลอเรียที่บ้าน และนับจากนั้นมาแอร์เนสโต โคลนาโก ก็รู้จักตัวตนของตนเองแล้ว รู้ว่าเขาไม่ใช่นักแข่งแต่เป็นนักออกแบบชิ้นส่วนจักรยาน ที่สำคัญคือเฟรมจักรยานซึ่งต่อมาจะกลายเป็นแบรนด์ดังสัญชาติอิตาเลียน ประหนึ่งเป็นแฟรารีหรือลัมบอร์กินีของจักรยาน
ด้วยวันที่ยังหนุ่มแน่นเอามาก ๆ แอร์เนสโตได้เริ่มกิจการจักรยานของตัวเองขึ้นในปี 1954 ด้วยการเปิด ออฟฟิชินา (เวิร์คช็อป) ขึ้นที่บ้านในหมู่บ้านคัมบิอาโกนั่นเอง เวิร์คช็อปเพื่อสร้างเฟรมจักรยานนี้ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามภัตตาคารดังในเมืองนั้นคือ อิล ดู อี วินต์

ถึงจะอยู่ในอิตาลี แต่การเริ่มธุรกิจของโคลนาโกแทบจะไม่ต่างจากสองพี่น้องตระกูลไรท์ในสหรัฐฯ ที่เริ่มกิจการร้านจักรยานเมื่อห้าสิบปีก่อนเขาเลย หากสองพี่น้องจะคิดเอาจริงด้านจักรยานก็คงจะได้อยู่ แต่เมื่อพบกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าคือการสร้างเครื่องบิน ประกอบกับวัฒนธรรม จักรยานนิยม ไม่ใช่ของอเมริกา ทั้งสองจึงหันเหความสนใจไปทุ่มเทให้กับการบินและสร้างเครื่องบินเสียหมด

แอร์เนสโกมีความคิดแหวกแนว และดี ๆ อยู่มาก ตั้งแต่ทำงานอยู่ในโรงงานของจักรยานยี่ห้อกลอเรียใกล้เมืองมิลาน เพราะตัวเองก็เป็นนักจักรยานอยู่แล้ว เมื่อเอาความคิดมาผนวกกับประสบการณ์ที่ตระเวนแข่งมาทั่วภาคเหนือของอิตาลี แบรนด์โคลนาโกจึงถือกำเนิดขึ้นด้วยความคิดง่าย ๆ เพียงแค่ “อยากได้จักรยานแบบที่ตัวเองชอบแต่ไม่มีใครทำขายให้”

ทั้งที่บ้านเมืองและเศรษฐกิจของอิตาลีเพิ่งจะฟื้นตัวหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้แค่สิบปี เสถียรภาพทางการเมืองยังไรความมั่นคง เมื่ออุตสาหกรรมการบินของอิตาลีคืออีกหนึ่งที่กระทบกระเทือนน้อยที่สุดและเริ่มฟื้นตัวได้ก่อนใคร หนุ่มแอร์เนสโตจึงตั้งเป้าไว้ว่าต้องสร้างแบรนด์จักรยานของตนให้ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่เฉพาะในอิตาลีแต่ต้องถึงระดับโลก ในเวทีการแข่งขันสากลด้วย โดยมุ่งมั่นผลิตแต่เฟรมจักรยานแข่งเพียงอย่างเดียว การเริ่มต้นกิจการของเขาเกิดขึ้นในช่วงหลังการถึงอนิจกรรมของ อัลชิเอ เดอ กัสปารี นายกรัฐมนตรีอิตาลีคนแรกหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ขณะที่ อาร์เอได ซึ่งเป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์ของอิตาลีเปิดให้บริการในปีนั้นเอง...


บทความที่เกี่ยวข้อง:

>> แอร์เนสโต โคลนาโก ตำนานจักรยานอิตาเลียนที่ยังมีลมหายใจ ตอนที่ 2

บทความจักรยานที่เกี่ยวข้อง